Huisdieren
Tasmanische duivels drukken geen emoties uit zoals mensen, maar bepaalde fysieke en gedragsmatige signalen kunnen agitatie of agressie signaleren.
Opgeplomde haren: haren op de rug en nek gaan rechtop staan.
Sissen of grommen: waarschuwingsgeluiden gericht op bedreigingen.
Open mond: tanden tonen met klikgeluiden.
Staart trekken: snelle beweging kan agressie aanduiden.
Houding: groter en stijver staan, klaar om aan te vallen.
Toegenomen vocalisaties, opladen, lungeren en bijten zijn duidelijke indicatoren van agressie. Omdat Tasmanische duivels wilde dieren zijn, moeten ze altijd vanaf een veilige afstand worden geobserveerd.