Een walvisopvang is een structuur of gebied dat is ontworpen om bescherming en onderdak te bieden aan walvissen. Typen zijn onder meer:
- Walvisheiligdommen: Oceaangebieden waar walvissen worden beschermd tegen jacht, visserij en andere menselijke activiteiten, met veilige schuilplaatsen om te rusten, te broeden en te foerageren.
- Walvisrehabilitatiecentra: Faciliteiten die gewonde, zieke of wees walvissen verzorgen tot ze terugkeren naar het wild.
- Walvisonderzoekfaciliteiten: Stations voor het bestuderen van walvisgedrag, vocalisaties en bewegingen met behulp van waarnemingsplatforms en monitoringapparatuur.
- Tijdelijke walvisopvang: Kortetermijnbescherming die wordt gecreëerd voor specifieke natuurbeschermings- of onderzoeksbehoeften, zoals tijdens de migratie.
Het ontwerp, de locatie en het doel variëren afhankelijk van de beheersende organisatie en haar doelstellingen.
