De oorsprong van het woord "tand"

Het woord "tand" (in het Engels "fang") gaat terug op het Oudengelse woord "fang", wat oorspronkelijk "een tand of klauw" betekende. Het deelt wortels met het Duitse "fangen" (vangen/grijpen) en het Nederlandse "vangen" (vangen). Tegenwoordig beschrijft "tand" (of "hengeltand") doorgaans de lange, puntige tanden bij gifslangen, spinne en andere dieren.