Er is geen direct bewijs dat bewijst of sabeltandtijden bang waren voor water, maar het is onwaarschijnlijk dat ze het actief vermeden.
Redenen waarom ze waarschijnlijk niet bang waren
- Roofdiergedrag: Als toppredators jaagden ze op grote prooien en moesten ze zich waarschijnlijk aanpassen aan verschillende omgevingen.
- Fossielbewijs: Resten zijn gevonden in de buurt van waterbronnen, wat suggereert dat ze in dergelijke gebieden leefden.
- Moderne verwanten: Grote katachtigen zoals leeuwen en tijgers zwemmen en jagen in water, dus sabeltandtijden hebben mogelijk vergelijkbare vaardigheden gehad.
Belangrijke voorbehouden
- Fysieke aanpassingen: Hun massieve hoektanden hebben het zwemmen mogelijk moeilijker gemaakt.
- Habitatvariatie: Verschillende soorten en omgevingen betekenden dat sommige individuen misschien comfortabeler waren rond water dan anderen.
Conclusie: Hoewel we het niet zeker kunnen weten, waren sabeltandtijden waarschijnlijk niet inherent aversief tegen water en zwommen of jaakten ze er waarschijnlijk in wanneer nodig.
