Huisdieren
Het is onmogelijk om met zekerheid te zeggen hoe vaak een sabeltandtijger at. Wetenschappers kunnen alleen weldenkende gissingen doen op basis van wat bekend is over hun levensstijl en het gedrag van vergelijkbare moderne roofdieren.
Ze waren top predators: Aan de top van de voedselketen zittend, hadden ze waarschijnlijk toegang tot voldoende prooidieren.
Ze jagten grote dieren: Sabeltandtijgers richtten zich waarschijnlijk op grote, hoefdieren zoals mammoeten, bizons en paarden.
Ze gebruikten waarschijnlijk hinderlaagtactieken: Met krachtige kaken en verlengde tanden zouden ze prooidieren in een hinderlaag hebben gelokt om ze snel te doden.
Overwegende deze factoren, is het waarschijnlijk dat sabeltandtijgers relatief onregelmatig aten. Ze hoefden misschien maar eens in de paar dagen of zelfs weken te jagen, afhankelijk van de grootte van de prooi en hun succespercentage. Net als moderne grote roofdieren konden ze mogelijk voedsel bewaren voor later gebruik.
Het is belangrijk te onthouden dat er geen direct bewijs is van hun specifieke eetgewoonten. Bovendien bestonden er verschillende soorten sabeltandkatachtigen, elk met hun eigen jagstijl en dieet. Hoewel weldenkende gissingen mogelijk zijn, kunnen we niet met zekerheid weten hoe vaak een sabeltandtijger at.