Huisdieren
Het gedicht "So Many Blue Jays" van Tom Fitzpatrick beeldt een spreker uit die gefascineerd is door de overvloed aan blauwe gaaien. Ontwakend bij hun luidkeelse roepen, beschrijft de spreker hun levendige veren en competitief gedrag aan voedertafels.
Midden in deze overvloed overweegt de spreker wat het betekent dat één wezen zo talrijk is terwijl andere soorten afnemen. Het gedicht trekt parallellen met de menselijke samenleving, over samenleven en competitie.
Aan het einde van de dag maken de blauwe gaaien zich op om te gaan rusten. Door hun schijnbaar oneindige aantallen roept Fitzpatrick vragen op over overbevolking, ecologisch evenwicht en de plaats van de mens in de natuur.