Huisdieren
Eenzaam en nachtactief: Tasmanische duivels zijn voornamelijk 's nachts actief en rusten in holten of holle stammen. Ze hebben een scherp gehoor en reukvermogen en zijn voornamelijk terrestrisch, hoewel ze kunnen klimmen.
Communicatie: Ze gebruiken schreeuwen, grommen, sissen, lichaamshoudingen en geurmarkering om te communiceren.
Zoeken naar voedsel en dieet: Ze zijn carnivore aaseters die aas eten en tot 10 procent van hun lichaamsgewicht in één maaltijd kunnen consumeren, inclusief botten en bont.
Reproductie: Seksueel volwassen rond de leeftijd van twee jaar, ze paren in maart-april. Vrouwtjes werpen 20–30 kleine joeys na ongeveer drie weken; joeys blijven ongeveer vier maanden in de buidel en worden rond acht maanden gespeend.
Bescherming: Tasmanische duivels zijn bedreigd, voornamelijk vanwege de duivelgezichtstumorziekte (DFTD), een besmettelijke kanker die populaties heeft verwoest. Kweekprogramma's in gevangenschap en ziekteonderzoek zijn gaande om de soort te beschermen.