Huisdieren
Huisdieren
Terwijl slangen je en je hond over het algemeen zullen vermijden, kan de natuurlijke nieuwsgierigheid van je hond een slang genoeg schrikken om een defensieve beet te veroorzaken. Giftige slangenbeet is een medische noodgeval; als hij gebeten wordt, heeft je hond snel en deskundige dierenarts hulp nodig. Eenmaal gebeten, kan het gif van de slang beginnen met het veroorzaken van pijn, weefselvernietiging of, erger, verlamming. Op dit punt heeft hij jou nodig om snel te handelen.
Slangenbetten zijn niet allemaal gelijk; de potentie van slangengif en de gemiddelde opbrengst variëren tussen soorten en individuele slangen. Wanneer een slang een mens bijt, is het meestal op een ledemaat; wanneer een slang een hond bijt, is het meestal op de kop of nek. Dit kan veel ernstigere gevolgen hebben, vooral in het geval van cytotoxisch, of weefselvernietigend, gif.
Het is moeilijk te bepalen hoe lang het duurt voordat een beet van een slang een hond treft omdat de eigenaar in veel gevallen niet aanwezig is om de beet te zien. Bovendien variëren de symptomen en gevolgen van een slangenbeet sterk. Neurotoxisch gif doodt door het ademhalingsstelsel van het slachtoffer te verlammen. Beten van slangen met neurotoxisch gif, zoals koraalslangen, cobra's en kraïten, zijn vaak aanvankelijk pijnloos. Het kan 10 tot 18 uur duren voordat je hond symptomen vertoont. In tegenstelling daartoe hebben de meeste adders en kuipadders cytotoxisch gif dat onmiddellijke pijn veroorzaakt en soms zwelling of verkleuring.
Honden kunnen een breed scala aan symptomen vertonen na een slangenbeet, waaronder braken, diarree, kwijlen, lusteloosheid, apathie of opwinding. Ze kunnen proberen de beetplaats te likken of te krabben met hun poot. Ze kunnen zich terugtrekken als je probeert het gebied bij de beet aan te raken. Soms, maar niet altijd, zijn de kenmerkende steekwonden aanwezig.
Als je vermoedt dat een slang je hond heeft gebeten, zoek dan onmiddellijk spoedeisende dierenarts hulp. Als het veilig en uitvoerbaar is, en het de zorg voor je hond niet zal vertragen, probeer dan de slang te fotograferen, zodat artsen de slang kunnen identificeren en je hond gerichte zorg kunnen bieden. Bij aankomst zal de dierenarts je hond onderzoeken en een behandelingsplan bepalen op basis van de details van de beet en de manier waarop het lichaam van je hond erop reageert. In sommige gevallen zal de dierenarts alleen pijnstilling en ondersteunende zorg aanbevelen terwijl het immuunsysteem van je hond het gif bestrijdt. In andere gevallen kan de dierenarts menen dat antiserum nodig is om het leven van je hond te redden. Het gebruik van antiserum is niet zonder risico; een uitgave uit 2005 van het 'Journal of Veterinary Emergency and Critical Care', geschreven door dierenartsen van de Universiteit van Florida, was het eerste gedetailleerde, gepubliceerde geval van serumziekte bij een hond die een anafylactische reactie had op antiserum.
In het begin van de jaren 2000 begonnen bedrijven met het produceren van slangengifvaccins voor honden. Volgens Valerie Wiebe van de Universiteit van Californië in Davis School of Veterinary Medicine, zijn er weinig gegevens die de toediening van het vaccin ondersteunen; het veterinair medisch onderwijsziekenhuis van de school heeft het niet op voorraad. Volgens de fabrikant van een vaccin, stierf een klein percentage van de gevaccineerde honden wanneer er geen medische zorg werd geboden binnen 12 tot 24 uur na de beet.