Wat is kersenoog?
Honden kunnen lijden aan een aantal oogaandoeningen die ongemak, afscheiding en een onaantrekkelijk uiterlijk veroorzaken. De aandoening die "kersenoog" wordt genoemd, leidt tot een helderrode uitstulping van het derde ooglid van het dier. Het kan angstaanjagend zijn om te zien. Sommige rassen zijn gevoelig voor dit probleem, dus het is niet ongewoon dat de aandoening soms in beide ogen optreedt, wat "dubbele kersenoog" veroorzaakt. Kersenoogaandoeningen vereisen mogelijk chirurgie om de voorste oogleden terug te brengen naar hun natuurlijke positie.
Oorzaken van kersenoog
- Honden hebben drie afzonderlijke oogleden in hun ogen. Het derde ooglid omringt kraakbeen dat de oogkas omringt in de onderste hoek van het oog. Het ooglid bevat een traanklier die belangrijk is voor de ooggezondheid van het dier. Dit ooglid kan verschuiven, of prolaps, uit zijn oorspronkelijke positie en een dieprode bult in het oog creëren, ongeveer ter grootte van een kers. De medische naam voor de aandoening is "nictitans klier prolaps". Kersenoog komt vaak voor bij puppy's en is prevalent bij sommige rassen zoals Amerikaanse cockerspaniëls, bulldogs, shih tzu's, poedels en anderen, volgens de Vetz4Petz-website.
Behandeling voor kersenoog
- In het verleden was de veterinaire behandeling voor kersenoog om de klier te verwijderen alsof het een kleine tumor was. Sindsdien is er echter een beter inzicht gekregen in het belang van de traanklier in het derde ooglid. Tegenwoordig gebruikt de chirurgie voor kersenoog en dubbele kersenoog kleine hechtingen om het voorste ooglid terug te plaatsen in de normale positie. Het behouden van de klier voorkomt droge oogproblemen die kunnen optreden bij honden wier traanklier van het derde ooglid is verwijderd. Helaas kan kersenoog bij sommige dieren terugkeren, en kan een tweede ingreep nodig zijn, volgens de Hope Center for Advanced Veterinary Care-website.
Niet-chirurgische behandeling voor kersenoog
- Niet-chirurgische behandeling voor honden wier gezondheid geen chirurgische ingreep toelaat, omvat het gebruik van oogdruppels, massage van het voorste spier, en waakzaamheid voor tekenen van infectie.
