Huisdieren
Per ongeluk inname van veel voorkomende huishoudelijke voedingsmiddelen kan uw huisdieren vergiftigen. In het geval van honden omvatten gifstoffen chocolade, alcohol, avocado, druiven, koffie en ui. Uien zijn bijzonder gevaarlijk omdat symptomen pas na vele uren na het eten van de ui door uw hond zichtbaar kunnen worden. Om uw huisdieren veilig te houden, gooi uien op een onopvallende plaats weg.
Uien bevatten allyl-propyl disulfide en n-propyl disulfide, stoffen die abnormale reacties bij honden veroorzaken. Deze stoffen zijn aanwezig in alle vormen van uien: vers, gedroogd en gekookt. Ze zijn ook aanwezig in vergelijkbare groenten, waaronder bieslook, prei en knoflook. Als uw hond buiten tijd doorbrengt, let dan op wilde uien, want die zijn ook giftig.
Uitwendig zichtbare symptomen van uitoxiciteit omvatten braken, diarree, weigering om te eten en zwakte. Sommige van de gevaarlijkere effecten van uitoxiciteit zijn alleen zichtbaar met een bloedtest. Wanneer een hond uien eet, veroorzaken de giftige stoffen veranderingen in hun rode bloedcellen. Het hemoglobine in de rode bloedcellen oxideert en klontert samen. Deze klonters, bekend als Heinz-lichaampjes, zijn zichtbaar onder een microscoop. De toxinen produceren ook eccentrocyten, of rode bloedcellen die gebieden hebben zonder zichtbaar hemoglobine. Beide aandoeningen leiden tot bloedarmoede en kunnen dodelijk zijn.
In kleine hoeveelheden zal ui uw hond niet schaden. In feite bevatten veel hondensnoepjes kleine hoeveelheden uienpoeder. Over het algemeen worden uien giftig wanneer een hond 0,5 procent van zijn lichaamsgewicht eet. Bijvoorbeeld, een hond van 50 pond zou 1/4 pond uien moeten eten. Deze hoeveelheid is echter sterk variabel. Sommige hondenrassen -- waaronder Shibas en Akitas -- zijn gevoeliger voor de giftige stoffen in uien, en sommige individuele honden zijn gevoeliger dan anderen.
Als uw hond symptomen van uitoxiciteit vertoont, moet u het naar de dierenarts brengen. Sommige honden zullen zuurstof of bloedtransfusies nodig hebben voor de bloedarmoede.