Huisdieren
Huisdieren
Een hond die overgeeft, heeft niet per se een ernstig probleem. Het dier kan te snel hebben gegeten of te veel water na het eten gedronken. Als het overgeefte onnormaal is – puur slijm, frequent, of met bloed – zoek medische hulp. Alleen een dierenarts kan de juiste diagnose stellen.
Verschil tussen overgeven en terugslokken (regurgitatie). Overgeven: inhoud van maag en darmen wordt uitgepeigd. Regurgitatie: materiaal uit de slokdarm. De slokdarm produceert slijm; aanwezige slijm wijst op regurgitatie. Dun, geel vloeistof = gal (overgeven). Als de hond kauwt en hijgt: overgeven. Als er little waarschuwing is: regurgitatie.
Verscheidene oorzaken leiden tot overgeven/regurgitatie. Spijsverteringsziektes, vergiftiging, maagzweeren → overgeven van gal. Volgens 'The Complete Healthy Dog Handbook' veroorzaken keelproblemen zoals megaesofagus het opgooien van slijm. Megaesofagus: spierbewegingen van de slokdarm verplaatsen voedsel niet correct naar de maag. Erfelijk, maar ook door zenuw/spierschade.
Observeer gedrag en andere symptomen: koorts, lusteloosheid, diarree, eetlustverlies. Vertel de dierenarts wat u zag. De dierenarts onderzoekt de hond en test een monster overgeefte. Hogere pH = regurgitatie. Andere technieken: endoscopie, röntgen, fluoroscopie.
Afhankelijk van de exacte oorzaak (alleen dierenarts kan bepalen). Bij megaesofagus: aanpassen eetgewoontes of chirurgie. Als andere ziekte/letsel bijdraagt, kan behandeling daarvan de slokdarmspieren verbeteren.