Huisdieren
Huisdieren
Duikel is een huidaandoening veroorzaakt door microscopische mijten die in de haarfollikels van honden leven. Als het immuunsysteem van het dier is aangetast, kunnen de mijten uit de hand lopen, wat resulteert in duikel. Jonge honden ontwikkelen vaker duikel dan oudere dieren. Er zijn drie hoofdtypen duikel: sarkoptische, demodectische en cheyletiella. Symptomen omvatten jeuk, haaruitval, rood geworden huid, korsten en wonden.
Sarkoptische duikel, algemeen bekend als schurft, wordt verspreid via contact van dier tot dier. Sarcoptes scabiei, de mijt die schurft veroorzaakt, kan ook worden verspreid via contact met besmette voorwerpen, zoals dekens, haarborstels en handdoeken.
Demodectische duikel wordt veroorzaakt door Demodex canis mijten. Bijna alle honden hebben deze mijten, omdat ze worden geloofd om van moeder op puppy over te gaan tijdens de puppyperiode. Er zijn drie typen demodectische duikel: gelokaliseerd, gegeneraliseerd en demodectische pododermatitis. Gelokaliseerde gevallen zijn meestal beperkt tot het gezicht en treden doorgaans op wanneer het dier jong is. Bijna alle gevallen van gelokaliseerde duikel genezen vanzelf. Gegeneraliseerde gevallen treffen grote delen van de huid van de hond, en secundaire infecties maken de symptomen veel erger. Demodectische pododermatitis treft alleen de voet van de hond, maar de infectie is zeer diep en vereist een biopt om te diagnosticeren.
Cheyletiella duikel is het enige type duikel dat overdraagbaar is op andere soorten, inclusief mensen. Gelukkig is het ook het minst ernstige type duikel, dat vaak vanzelf geneest. Cheyletiella yasguri, de verantwoordelijke mijt, is zichtbaar met een vergrootglas. Cheyletiella duikel staat ook bekend als "wandelende roos" omdat huidschilfers het meest voorkomende teken van deze ziekte is. Overigens komen de symptomen overeen met die van de andere twee typen duikel. Het wordt verspreid via contact, en de mijten kunnen tot 10 dagen in de omgeving overleven, waardoor uw hond potentieel meerdere keren opnieuw geïnfecteerd kan worden.
Als u denkt dat uw hond lijdt aan duikel, isoleer het dier dan van andere honden. Reinig het beddengoed van het dier grondig, en blijf dit doen gedurende de behandeling. Alle typen duikel worden normaal gesproken behandeld met antiparasitaire medicatie, gegeven topisch, oraal of door injectie. Andere medicatie kan worden gegeven om jeuk, ontsteking of infecties te verlichten. Symptomen verbeteren doorgaans na één maand behandeling.
Melaleuca-olie kan sommige symptomen van duikel verlichten. Een hondenfokker meldde dat een topische toepassing van melaleuca-olie op de aangetaste gebieden kan helpen om een hond sneller te laten genezen. Andere hondenbezitters zijn het niet eens en waarschuwen dat te veel melaleuca-olie uw dier daadwerkelijk kan schaden. Afgezien van enig hard bewijs, zijn behandelingen voorgeschreven door een dierenarts uw beste optie om duikel te behandelen.