Huisdieren
Dierenartsen gebruiken ketoconazol voor diepe weefselinfecties zoals blastomycose, histoplasmose, cryptococcose en sommige gistinfecties. Dit medicijn is goedkoop, komt in tabletvorm en wordt vaak samen met vitamine C toegediend voor een betere opname. Bijwerkingen van het medicijn omvatten zaken als verlies van eetlust, braken, diarree, bloedingsproblemen, geelzucht en levertoxiciteit.
Itraconazol wordt voorgeschreven voor diepe weefselinfecties en komt in capsulevorm. Het is vergelijkbaar met ketoconazol, maar is duurder en beter verdraaglijk. Het heeft minder bijwerkingen, maar kan maag- en darmklachten veroorzaken.
Griseofulvine wordt veel gebruikt voor ringworm. Het wordt voorgeschreven in combinatie met het verwijderen ervan uit de omgeving, zoals huisdierbeddengoed, omdat het gemakkelijk op mensen wordt overgedragen. Dit medicijn kan geboorteafwijkingen veroorzaken; het mag niet worden gebruikt bij drachtige honden. Bijwerkingen van griseofulvine omvatten zaken als verlies van eetlust, braken, diarree, depressie en zwakte.
Amfotericine B bestaat al lang en wordt gebruikt voor zieke honden met levensbedreigende infecties zoals coccidioidomycose. Het wordt intraveneus of door injectie eenmaal per week toegediend. Dit medicijn vereist nauw toezicht van een dierenarts vanwege het potentieel voor niertoxiciteit.
Miconazol komt in verschillende topische vormen, zoals zalf, shampoo en spray. Het wordt gebruikt om ringworm en gistdermatitis te behandelen. Bijwerkingen zijn zeldzaam, maar kunnen huidirritaties omvatten zoals roodheid en uitslag.
Fluconazol wordt steeds populairder en wordt gebruikt voor diepe schimmelinfecties. Het heeft uitstekende absorptietarieven, weinig mogelijke bijwerkingen en is minder belastend voor de lever. Dit medicijn wordt via de nieren uitgescheiden, wat monitoring vereist. Bijwerkingen omvatten overmatig drinken en urineren, en een dun en uitdrogend haar, wat zich zal herstellen wanneer het medicijn wordt gestopt.