Huisdieren
Huisdieren
Encephalitis is een ontsteking van de hersenen (centraal zenuwstysteem). Het is een van de meest voorkomende neurologische aandoeningen bij honden, zo stelt de North Carolina State University. Er zijn twee vormen: infectieus en idiopathisch. Verschillende kleine hondenrassen zijn vatbaarder voor idiopathische encephalitis; mopshonden en Yorkshire terriërs hebben een predispositie voor specifieke vormen.
Symptomen: koorts, depressie, agressie, onbalans, scheefhouden van het hoofd, oncoördineerd lopen, blindheid, insulten, verlamming, coma. De symptomen variëren afhankelijk van de aangedane hersengebieden en verschijnen snel (dagen tot weken). Diagnose gebeurt meestal via een liquorpunctie (ruggenmergprik); bloedonderzoek is vaak onvoldoende. De punctie is routinematig maar draagt een klein risico.
Verschillende infectieuze agenten (per regio verschillend) zijn de oorzaak. Bacteriële encephalitis is zeldzaam (menselijke bacteriëen werken niet in honden). Schimmelinfecties zijn zeldzaam. Tekenoverdraagbare ziekten (zoals Lyme) veroorzaken het zelden. Virale infecties (hondesnood, rabies) zijn de meest frequente oorzaak, met hondesnood als meest waarschijnlijke.
Hierbij is geen infectieuze agent te vinden. Een definitieve diagnose is alleen na obductie mogelijk. Granulomateuze meningo-encephalitis (GME) komt het meest voor bij kleine honden, vaker bij teven, jonger dan 6 jaar. Oorzaak onbekend, mogelijk auto-immuun. Er is een zeldzame oculaire vorm die blindheid geeft. Necrotiserende leuko-encephalitis (Yorkshire terriër), necrotiserende meningo-encephalitis (Boston terriër, chihuahua, Maltese, papillon, mops, shih-tzu; bij de mops 'Mops-encefalitis' genoemd) treedt tot 7-10 jaar op, met aanvalslust en voorhersenenbetrokkenheid.
Verdacht op encephalitis? Direct naar de dierenarts. Alle idiopathische vormen zijn doorgaans fataal (overleving weken tot maximaal 6 maanden bij oculaire GME). Behandeling: corticosteroïden tegen hersenonzwelling en immuunsuppressiva. Bij infectieuze encephalitis is prognose beter: meeste honden herstellen met antibiotica, corticosteroïden, eventueel anticonvulsiva. Virale infecties reageren op tetracycline/doxycycline. Antischimmelmiddelen alleen bij bewijs van schimmel. Na herstel kunnen aanvalsstoornissen of andere neurologische problemen blijven.