Huisdieren
De canine wervelkolom heeft vier grote wervelregio's: hals, middenrug, onderrug en bekken. Honden hebben zeven lumbale wervels gelabeld L1 tot en met L7. Ziekten en ongevallen kunnen schijven en zenuwen beschadigen die zich tussen elke lumbale wervel bevinden. Letsels aan de L4 en L5 wervels van een hond treden op in de onderrugregio. Veel wervelletsels die bij honden voorkomen, zijn vergelijkbaar met die bij mensen. Symptomen en behandeling zijn ook erg vergelijkbaar tussen de twee soorten.
Subluxatie in de L4 en L5 lumbale wervels treedt op wanneer een of meer wervels uit positie komen, wat druk uitoefent op de zenuwen. Druk op de zenuwen interfereert met signalen die van die zenuwen afkomen, wat resulteert in een malfunctionering van sommige lichaamsdelen. Subluxatie beïnvloedt ook de omringende spieren en zachte weefsels die de wervels op hun plaats houden. Enkele oorzaken van subluxatie zijn botuitsteeksels, degeneratie, ontsteking en trauma.
Laesies tussen de lumbale wervels L4 en L5 resulteren doorgaans in zwakte of verlamming van de achterpoten. Laesies veroorzaken een verlies van de femorale zenuwfunctie dat zich manifesteert als een afname van de peesreflex en de onmogelijkheid om gewicht op de achterpoten te dragen. Achterpootzwakte bij honden kan wijzen op een neurologische ziekte, spierziekte of systemische ziekte. Symptomen omvatten stokken, vallen of de achterpoten slepen.
Ongeveer 80 procent van de gebroken schijven bij honden treedt op in de onderrug tussen L3 en L7 wervels. Schijven tussen wervels fungeren als shockdempers. Een schijf is een rand van zwaar, vezelachtig weefsel dat een gelachtig centrum genaamd een nucleus omringt. Wanneer een schijf breekt, breekt het vezelachtige weefsel, waardoor de nucleus door de opening kan duwen. Gebroken schijven zijn veelvoorkomend bij kleine rassen, met name dachshonden.
Wanneer het vezelachtige weefsel niet breekt, kan de hele schijf naar buiten bulgen. Bulginge schijven neigen ertoe vaker bij grote rassen te voorkomen dan bij kleine rassen. Duitse herders en Labrador retrievers lijken zeer vatbaar op 5 tot 12 jaar leeftijd. Een bulginge schijf is extreem pijnlijk en uw hond zal tekenen van pijn vertonen, zoals een gekromde rug, hechelen of winselen.