Huisdieren
Huisdieren
De dalmatiër is een hondenras dat vooral bekendstaat om zijn fysieke verschijning; specifiek, om zijn witte vacht bedekt met bruine of zwarte vlekken. Het ras werd in het begin van zijn geschiedenis ingezet als rijtuighond. Tegenwoordig is de dalmatiër een populair gezinsdier, hoewel een aanleg voor doofheid wordt beschouwd als een belangrijk gezondheidsprobleem voor het ras. Meerdere studies hebben geconcludeerd dat blauwoogige -- in plaats van bruinoogige -- Dalmatiërs een groter risico lopen op doofheid. Vanwege deze associatie beschouwen veel fokkers blauwe ogen als een gebrek in het ras.
De Dalmatian Club of America doelt op meerdere gevallen van studies waarin onderzoekers in staat waren om gehoorverlies te correleren met fenotype-eigenschappen bij dalmatiërs. De club waarschuwt, op basis van de studies, dat bilateraal of unilateraal doofe dalmatiërs niet gefokt moeten worden. Ze concluderen dat blauwoogige dalmatiërs meer kans hebben om doofe honden te fokken, wat suggereert dat alleen bruinoogige honden gefokt moeten worden. Ze baseren hun conclusie op drie afzonderlijke en geïsoleerde onderzoeksprojecten.
Onderzoekers van de University of California-Davis onderzoeken de oorsprong van doofheid bij dalmatiërs sinds het begin van de jaren negentig. Ze hebben sindsdien geconcludeerd dat gehoorverlies bij het ras een erfelijke eigenschap is. Daarnaast vonden ze dat dalmatiërs met blauwe ogen -- of zelfs maar één blauw oog -- een aanzienlijk grotere kans lijden aan gehoorverlies.
Oorspronkelijk gepubliceerd in Dalmatian Quarterly, een artikel uit 1999 van Dr. Thomas R. Famula getiteld "Have I the Right to Sing the Blues?" bevestigt dat blauwe ogen een genetische correlatie bieden met doofheid. Verwezen naar het argument dat deze correlatie niet noodzakelijkerwijs categorisch is, concludeert Dr Famula dat "het feit dat de associatie tussen blauwe ogen en doofheid niet perfect is, niet mag toelaten het signaal te negeren. Het signaal van de oogkleur is reëel en significant; het kan niet worden genegeerd." Zijn bewering dient als een waarschuwing voor degenen die proberen blauwoogige dalmatiërs te fokken, ongeacht de waarschuwingssignalen.
Dr. Bruce M. Cattanach heeft een reeks datatabellen gepubliceerd over de kans op doofheid voor dalmatiërs op basis van vachtpatroon of oogkleur. Geleend uit de informatie verzameld in de studie van Strain en Tedford uit 1996, bevestigt Cattanach dat dalmatiërs met twee blauwe ogen slechts 43,8 procent kans hebben om geen enkele vorm van doofheid te lijden, bilateraal of unilateraal; terwijl degenen met één blauw oog slechts 51,3 procent kans hebben. Hij refereert aan andere studies die vergelijkbare bevindingen concluderen.