Huisdieren
Huisdieren
Een onstilbare dorst is alarmerend voor zowel een getroffen mens als voor een hondenbezitter die de aandoening bij zijn geliefde huisdier kan opmerken. Normale inname is ongeveer een once per pond per dag voor een volwassen hond. Puppy's hebben iets meer vocht nodig, maar elke opmerkelijke verandering van de routine van een specifiek huisdier rechtvaardigt een bezoek aan de dierenarts. De oorzaken voor verhoogde waterinname variëren van een verandering in omgevingstemperatuur tot een verscheidenheid aan vrij ernstige ziekten. Een eenvoudige bloed- en urineonderzoek zal de meer alarmerende mogelijkheden elimineren en een bezorgde eigenaar wat gemoedsrust geven.
Het overschakelen van hondenvoer naar een merk met een hoger natriumgehalte, nieuw medicijn, overmatige beweging of gewoon een warme dag zijn allemaal niet-schadelijke veranderingen die leiden tot een abnormaal dorstige hond. Sommige honden drinken zelfs uit verveeldheid of puur voor het plezier, wat, hoewel niet dodelijk, kan leiden tot medullary washout. Houd de daadwerkelijke inname van de hond bij, noteer alle andere bijwerkingen en controleer op uitdroging door zachtjes de huid boven zijn nek te knijpen. Als de huid langzaam of helemaal niet terugkeert naar de normaal, is onmiddellijke zorg nodig. Anders, blijf het gedrag monitoren en plan een onderzoek als de symptomen aanhouden.
Een bezoek aan de dierenarts is vereist om een verscheidenheid aan ziekten correct te testen, te diagnosticeren en te behandelen. Een mogelijkheid die de dierenarts zal uitsluiten is nierfalen, een aandoening waarbij de nieren niet langer in staat zijn om water correct te absorberen. Het water wordt in plaats daarvan via urine verloren, zodat hoewel de hond meer drinkt, hij nog steeds uitgedroogd is. De schade kan worden veroorzaakt door blootstelling aan gif zoals antivries, maar nierfalen treedt ook op natuurlijke wijze op bij verouderende honden.
Een andere veelvoorkomende oorzaak van verhoogde waterinname is canine diabetes, die wordt gediagnosticeerd met een urine-teststrip. Een verhoogd glucosegehalte leidt ook tot waterverlies, wat de extra wens veroorzaakt om het verloren water aan te vullen. De hond zal meestal ook tekenen van gewichtsverlies vertonen, ondanks dat hij meer en meer voedsel eet. Hoewel het gewichtsverlies uiteindelijk zal afnemen, kan een hond met diabetes voor de rest van zijn leven insuline-afhankelijk zijn.
Een zeldzamere mogelijkheid is dat de hond de ziekte van Cushing heeft ontwikkeld. Dit verwijst naar een verscheidenheid aan aandoeningen die allemaal geassocieerd zijn met de bijnier die een overmaat aan cortisol produceert, vaak gerelateerd aan tumorgroei in de buurt van de hypofyse. Over het algemeen zal een getroffen hond ook tekenen van overmatig urineren, lusteloosheid, haaruitval en een toename van huidinfecties vertonen. Diagnose vereist een bloedtest en behandeling is beperkt tot chirurgische verwijdering van de tumor of medicatie om de productie van steroïden te remmen.