Huisdieren
Huisdieren
Honden komen heel gemakkelijk met gebroken tanden. Het is een van de meest voorkomende voorkomens door hun voedsel- en speelgewoontes. Een hond kan zijn tanden breken door harde stoffen te kauwen, waaronder botten, of door trauma, zoals door een bal of een steen geraakt te worden. De makkelijkste te breken tanden zijn de canines die vooraan liggen en op varken lijken. De tweede tanden die gemakkelijk kunnen breken zijn de vierde premolaren, die bovenaan liggen en na de canines komen.
Het nadeel van een gebroken tand is de infectie waar de hond vatbaar voor wordt. Een gebroken tand ontwikkelt bacteriën en is in staat om het bot en de hele mond te infecteren. Als gevolg zal de gebroken tand afsterven en de infectie zich naar de andere tanden uitbreiden. De bacteriën en de witte bloedcellen samen zullen botmassa-uitputting veroorzaken. De infectie zal zich niet tot de mond beperken en zich naar andere delen van het lichaam uitbreiden via bloedcellen. De meest vatbare organen om beïnvloed te worden zijn de lever en nieren. Een hond met een afgebroken tand heeft een hondentandarts nodig.
Een geïnfecteerde tand is pijnlijk en heeft antibiotica nodig. Honden zijn niet erg goed in het tonen van hun ongemak wanneer ze pijn hebben. Ze hebben een hogere pijndrempel. De eigenaar kan het tandprobleem niet op tijd identificeren om de infectie te voorkomen.
Een genegeerd tandprobleem heeft langetermijneffecten op de gezondheid van de hond. De toestand van de hond zal geleidelijk achteruitgaan met afnemende eetlust en slechte activiteit. Hoewel de hond geen ziekte mag hebben, veroorzaakt de bacteriële infectie gezondheidsachteruitgang.
Honden hebben een hogere weerstand tegen pijn, dus ze tonen misschien geen ongemak wanneer de tand afbreekt. Om een afgebroken tand te identificeren, controleer de mond van de hond regelmatig. Op deze manier kunt u eventuele gebroken tanden opsporen en direct maatregelen nemen. Een andere methode is uw hond te brengen voor geplande dierenartsencontroles. De dierenarts zal onmiddellijk gebroken of afgebroken tanden identificeren. Als een wortelfractie wordt vermoed, kan de dierenarts een röntgenfoto vragen om het te bevestigen.
Als de wortel niet gefractureerd is en er geen periodontale ziekte is, voert de dierenarts een wortelkanaalbehandeling uit. In deze procedure wordt het tandpulpa verwijderd en de kaviteit gevuld met medicatie om bacteriële infectie te voorkomen.
De tweede optie om een afgebroken tand te behandelen, heet vitale pulpotomie. Deze procedure wordt alleen uitgevoerd op verse afgebroken tanden met minimale infectie. Het is de voorkeurbehandeling voor honden jonger dan 18 maanden met onvolwassen tanden.
De laatste optie om een afgebroken tand te behandelen, hangt af van de tand die afgebroken is, de mate van afbreken en eventuele tandproblemen. Deze behandeling omvat het trekken van de aangedane tand. Meestal gebruiken dierenartsen deze optie als laatste redmiddel, omdat het pijnlijk is voor de honden gegeven de lange lengte van de wortels en de complexiteit van de procedure. Het wordt ook vermeden omdat de hond de werking van een tand bij het kauwen kan verliezen.
In plaats van de hond ontheffen van botkauwjes, die het risico op afbreken van een tand kunnen verhogen, beperk de kauwtijd tot 10 minuten. Vermijd balspelen met botten. Laat uw hond niet met hard plastic speelgoed spelen, want dat kan de tanden laten afbreken.
Gebruik een hondentandverzorgingskit om de tanden van uw hond regelmatig te borstelen. Gebruik niet uw eigen tandpasta want die bevat chemicaliën die schadelijk kunnen zijn voor de hond. Blijf bij speciaal geformuleerde hondentandpasta. Het zal onderdeel zijn van de tandverzorgingskit. Controleer regelmatig de tanden van uw hond op scheurtjes en andere tandproblemen, zoals tandsteen, verkleuring van de tanden en tandvlees, en gevoeligheid. Plan regelmatige bezoeken aan de dierenarts.