Onweersbuien, skateboardwielen, autodeuren, muziekinstrumenten en vuurwerk zijn slechts een paar van de geluiden waarop honden gevoeligheid kunnen vertonen. In feite kan een hond angst ontwikkelen voor vrijwel elk geluid, ongeacht hoe hard of hoe zacht. Honden die gevoeligheid ervaren voor bepaalde geluiden kunnen hijgen, beven, kwijlen of zelfs proberen te ontsnappen. Bij ernstige angsten (of geluidsfobieën) kan dit ertoe leiden dat een hond zichzelf verwondt. Er zijn verschillende redenen waarom een hond geluidsgevoeligheidsangsten kan ontwikkelen.
Scherp gehoor
- Volgens een studie van de Louisiana State University (LSU) kunnen honden frequenties horen van 67 tot 45.000 hertz (in tegenstelling tot het bereik van 64-23.000 van het menselijke gehoor). Geluiden zijn niet alleen veel luider voor de oren van een hond, een hond kan geluiden horen die veel hoger gepitcht zijn dan mensen kunnen. Dit betekent dat wat jij hoort, drastisch kan verschillen van wat je hond hoort tijdens een onweersbui of vuurwerkshow. Net als mensen kan het gehoor van honden van individu tot individu verschillen, en honden met een gevoeliger gehoor zijn waarschijnlijker om geluidsfobieën te ontwikkelen.
Genetica
- Sommige honden kunnen een genetische aanleg hebben voor geluidsgevoeligheid en geluidsfobieën. Bepaalde hondenrassen zijn bekender om dergelijke gevoeligheid te ontwikkelen. Het komt vooral voor bij hoedersrassen. Border collies, Australische veehoeders, Australische schaapherders, Shetland schaapherders en Duitse herders zijn meer geneigd dan andere rassen om angst voor geluiden te ontwikkelen (hoewel andere rassen zeker niet immuun zijn). Volgens de American Society for the Prevention of Cruelty to Animals is onzeker of genetica deze neiging tot geluidsgevoeligheid veroorzaakt, of dat individuele leden van deze rassen een scherper gehoor hebben dan leden van andere rassen.
Atmosferische veranderingen
- Hoewel dit specifiek is voor onweersgevoeligheid, is het mogelijk dat geluid niet de enige bijdragende factor is aan de angst. Honden hebben ook gevoeligere neuzen en oren, en geuren in de atmosfeer tijdens stormen kunnen voor een hond net zo onrustwekkend zijn als de donder zelf. Honden kunnen ook gevoeliger zijn voor veranderingen in luchtdruk en statische elektriciteit in de lucht. Angst over het algemeen over deze veranderingen kan zich manifesteren zodra de hond wind, regen of donderklappen hoort.
Aangewende gevoeligheid
- In sommige gevallen is angst voor geluiden ontstaan nadat een hond een negatieve ervaring had die hij associeert met een specifiek geluid. Bijvoorbeeld, een hond kan buiten vastzitten in een onweersbui zonder schuilplaats en daarna angst voor donder ontwikkelen. Een hond wiens staart in een autodeur is geklemd, kan leren om angst te hebben voor het geluid van dichtslaande autodeuren. Mensen kunnen ook helpen een hond angst voor een geluid te leren door dat gedrag te versterken. Een hond knuffelen of proberen hem te troosten met lof of lekkernijen wanneer hij nerveus wordt, leert hem eigenlijk dat zijn angsten legitiem zijn. Dit type versterking kan ertoe leiden dat een lichte zenuwachtigheid uitgroeit tot een volledige fobie.
