Huisdieren
Huisdieren
Veel mensen lijden onder droge, jeukende huid, en de beste vriend van de mens is niet immuun voor dezelfde symptomen. Helaas kan het aanpakken van huidirritatie bij honden wat lastiger zijn dan bij je eigen huid – met al die vacht kun je niet zomaar wat genezende lotion smeren. Dermatitis, of huidirritatie, bij honden kan worden veroorzaakt door verschillende factoren, maar de meeste irritaties kunnen in één van zes categorieën worden ingedeeld.
Milieudermatitis is een irritatie veroorzaakt door iets waarmee je hond in het dagelijks leven is in aanraking gekomen. Misschien is het in je zwembad gaan zwemmen en is het gevoelig voor chloor, of het brengt meer tijd dan gebruikelijk door met rollen op het gras (verrassend genoeg zijn veel honden gevoelig voor gewone graszoden). Je dierenarts zal meestal milieudermatitis diagnosticeren nadat andere mogelijkheden zijn uitgesloten en een grondige geschiedenis van je huisdier heeft opgenomen, inclusief informatie over zijn dagelijkse activiteiten. Behandeling van milieudermatitis omvat doorgaans stappen om de irriterende stof te vermijden.
Terwijl sommige honden gedijen op goedkope hondenvoermerken uit de supermarkt, hebben veel honden een complexer stel voedingsstoffen nodig om goed te functioneren. Als je hond droge, jeukende huid heeft, is het misschien tijd om over te stappen op premium voer dat vlees, pluimvee, lamsvlees of vis als hoofdingrediënt vermeldt. Je dierenarts kan ook omega-vetzuren supplementen aanbevelen voor een hond die lijdt aan voedingsdermatitis.
Bloedzuigende beestjes zoals vlooien en teken kunnen soms een overgevoeligheid uitlokken bij een onwetend huisdier, wat wijdverbreide dermatitis veroorzaakt. Het bijhouden van vlooien- en tekenpreventie kan helpen om parasitaire dermatitis in dat geval te elimineren, maar soms is de irritatie te wijten aan een nog sluwer beestje: mijten. Mijten leven op en graven zich onder de huid van je hond, wat wijdverbreide irritatie veroorzaakt en soms zelfs alopecia (haaruitval). Hoewel sommige kleine mijtenbesmettingen kunnen worden behandeld met een vlooienshampoo, betekent een geval van mijten meestal dat je je dierenarts moet raadplegen voor behandeling.
Je hond is niet immuun voor schimmel-, gist- en bacteriële infecties, en zijn huid kan ten prooi vallen aan deze microscopische beestjes. Gistinfecties van de huid zijn meestal eenvoudig te diagnosticeren vanwege de vettige bijproducten van de gist zelf, maar dergelijke infecties hebben over het algemeen een ernstigere onderliggende oorzaak zoals hypothyreoïdie of voedingstekort. Schimmels zoals ringworm kunnen honden treffen en kunnen soms zelfs worden overgedragen op mensen. Bacteriële dermatitis kan optreden wanneer je hond voortdurend op een geïrriteerde plek op zijn huid krabt en bijt, waardoor bacteriën worden geïntroduceerd die uiteindelijk het gebied infecteren. Je dierenarts helpt je om eventuele infectieuze dermatitis aan te pakken.
Allergische dermatitis kan zeer moeilijk te diagnosticeren zijn, omdat honden even gevoelig zijn voor allergenen als mensen. Je hond kan allergisch zijn voor je tapijt, vlooienspeeksel, schimmel, plastic voerbakken, huismijten of een aantal andere dingen in zijn dagelijkse omgeving. De meest voorkomende vorm van allergische dermatitis is atopische dermatitis, die voornamelijk wordt veroorzaakt door het inademen van microscopische allergenen. Honden met atopische dermatitis zullen herhaaldelijk hun gezicht en poten likken en krabben, vaak tot ze geïrriteerd en ruw zijn. Cortison wordt gebruikt om atopische dermatitis te behandelen.
De beste vriend van de mens kan ook worden getroffen door psychosomatische (zelf gecreëerde en geïnduceerde) ziekten. Wanneer alle andere oorzaken van dermatitis zijn uitgesloten, kan je dierenarts neurogene dermatitis diagnosticeren, wat in wezen betekent dat een hond obsessief zichzelf krabt en likt zonder duidelijke reden. Sommige honden likken obsessief omdat ze gestresseerd, verveeld of gefrustreerd zijn; en dergelijk aanhoudend likken kan resulteren in een wond die zonder interventie niet geneest. Als je hond neurogene dermatitis heeft gediagnosticeerd, kun je overwegen om een hondengedragstherapeut te raadplegen om je te helpen de oorzaak van het probleem te achterhalen en het goed aan te pakken.