Huisdieren
Huisdieren
Vroeg in de zwangerschap kan een hond haar puppy's reabsorberen. Dit gebeurt doorgaans voor de 44e dag van de zwangerschap. Haar buik zal krimpen en lijken op voor de zwangerschap. Dit kan het gevolg zijn van een hormonale disbalans, het caniene herpesvirus of E. coli. In sommige gevallen stopt de buik gewoon met groeien in plaats van te krimpen.
Vaginale afscheiding, meestal bloed, duidt op een mogelijk verlies van het nest en de mogelijkheid van Brucella canis als oorzaak. Bacteriën, zoals E. Coli of S. aureus, kunnen miskramen veroorzaken met symptomen van vaginale afscheiding. Het testen van de afscheiding kan de reden achter de miskraam onthullen.
Midden- tot late spontane miskramen kunnen leiden tot buikcontracties. Deze contracties kunnen leiden tot de voortijdige geboorte van de fetus. Afhankelijk van de lengte van de zwangerschap voordat de voortijdige vrijgave van de fetus plaatsvindt, kunnen de puppy's doodgeboren of levend zijn.
Een verwachtende hond kan symptomen ontwikkelen, zoals koorts, ongemak en lethargie, die gemakkelijk kunnen worden verward met andere kleine vormen van ziekte. Honden krijgen deze symptomen vaak in combinatie met een van de andere tekenen dat een hond haar puppy's is kwijtgeraakt.
In sommige gevallen treedt geen van de bovenstaande symptomen op. U bent ze misschien niet opgevallen. Als de verwachte geboortedag voorbij is en de hond geen tekenen van werpen vertoont, dan kan ze haar puppy's zijn kwijtgeraakt.
Een dierenarts kan zien of een hond zwanger is na de 16e dag van de zwangerschap. Hij kan een miskraam niet diagnosticeren voordat dan. De dierenarts zal een echografieapparaat gebruiken om naar de puppy's in de baarmoeder van de hond te zoeken. Om de oorzaak van de miskraam vast te stellen, zal de dierenarts verschillende tests uitvoeren. Een groot aantal miskramen treedt op als gevolg van infectieuze ziekten zoals hondenziekte.