Ongecastreerde (niet gecastreerde) reuen zijn gevoelig voor verschillende veelvoorkomende gezondheidsproblemen. Sommige ziekten hebben het potentieel om de hond permanent steriel te maken, terwijl anderen levensbedreigend zijn. De meeste van deze aandoeningen worden behandeld met chirurgische castratie.
Brucellose
- Brucellose is een seksueel overdraagbare ziekte die tussen honden wordt doorgegeven. Reuen hebben een verminderde zaadcelbewegelijkheid en abnormale zaadcelontwikkeling. De teelballen kunnen in ernstige gevallen atrofiëren en de honden worden soms onvruchtbaar, volgens de Iowa State University. Sommige dieren worden met succes behandeld met antibiotica, maar anderen krijgen een terugval.
Teelbaltumoren
- Drie soorten teelbaltumoren komen vaak voor bij oudere, ongecastreerde honden, volgens Pet Education. De symptomen van een Sertoli-celtumor of een seminoom zijn zwelling van de balzak en teelballen, evenals oestrogeenproductie die leidt tot gezwollen klierklieren en tepels. Een interstitiële celtumor vertoont geen opvallende symptomen.
Prostaatstoornissen
- Ongecastreerde honden lijden aan een verscheidenheid aan prostaatgerelateerde problemen. Bijvoorbeeld, Pet MD legt uit dat een aandoening genaamd goedaardige prostaatvergroting, of BPH, zwelling in de prostaatklier veroorzaakt naarmate de hond ouder wordt. De prostaat drukt tegen de endeldarm en maakt ontlasting moeilijk. De stoornis wordt veroorzaakt door een toename van oestrogeen in de prostaatklier.
