Infectieuze tracheobronchitis, ook wel kennelhoest genoemd, beperkt zich doorgaans binnen twee tot drie weken met veterinaire behandeling, zegt Dr. Alleice Summers in "Common Diseases of Companion Animals." Kennelhoest reist van hond naar hond door talrijke luchtgevoerde infectieuze agenten, waaronder virussen, bacteriën en schimmels, en kan hele pensionen en asielen binnen dagen na de eerste diagnose infecteren. Elke ongevaccineerde hond loopt risico om de ziekte op te lopen in dat type gesloten omgeving. U moet zich bewust worden van de symptomen van kennelhoest, vooral als uw hond in een pension verblijft, en uw dierenarts raadplegen voor behandeling als u vermoedt dat uw dier deze ziekte heeft opgelopen.
Hoesten
- Honden met infectieuze tracheobronchitis vertonen doorgaans een droge of productieve schorre hoest die klinkt alsof er "iets in de keel van de hond zit", stellen de dierenartsen van Mar Vista Animal Medical Center. Een "productieve hoest" omvat een braakbeweging, slikbeweging en het genereren van enig type schuimig slijm uit de longen van het dier. Sommige dieren braken onbedoeld door de kracht van de hoest. Droge hoest omvat geen vloeistoffen.
Andere symptomen
- Bij een milde geval van kennelhoest kan uw hond normaal blijven eten en drinken, geen koorts hebben en actief en alert lijken. Ernstige gevallen kunnen vorderen tot het punt waarop de hond tekenen van ernstige lethargie, hoge koorts, onvermogen of onwil om te eten, longontsteking en mogelijke dood vertoont, adviseren de dierenartsen van Pet Education. De meeste van deze gevallen betreffen jonge, ongevaccineerde puppy's of immuungecompromitteerde volwassenen.
Behandeling
- Dierenartsen behandelen patiënten met kennelhoest veelal met een breed spectrum van antibiotica, waaronder doxycycline en sulfaten, stellen dierenartsen van het UC-Davis Koret Shelter Medicine Program. Deze antibiotica doden de bacteriën die de ziekte veroorzaken door de eiwitsynthese van de cel te verstoren – effectief de bacteriën desintegrerend. Dierenartsen kunnen cefalexine, clavulanac en fluoroquinolonen, andere breed-spectrum antibiotica, gebruiken om de secundaire infecties te behandelen die vaak gepaard gaan met kennelhoest. Orale prednison vermindert de ernst van de symptomen, terwijl sommige honden bronchodilatoren en hoeststillers nodig hebben om te stoppen met hoesten. UC-Davis adviseert u om uw geïnfecteerde hond met een harnas uit te laten om druk op de luchtpijp te vermijden en het blaffen van uw huisdier te verminderen om genezing te bevorderen.
