Wanneer uw hond ziek wordt, kan het u niet vertellen wat het voelt of waar het pijn doet. Het observeren van wat de hond doet of niet doet, kan aangeven of het een ongemakkelijke maag heeft. Dyspepsie, de klinische term voor een ongemakkelijke maag bij een hond, kan variëren van mild tot ernstig.
Braken
- Braken is de manier van uw hond om zijn systeem van een stof te ontdoen die het niet kon waarderen om zijn maag beter te laten voelen. Het kan een speelgoed, steen, sok of een ander type vreemd voorwerp hebben ingeslikt. Of het kan te wijten zijn aan een simpel geval van gastro-enteritis.
Gras eten
- Een hond weet instinctief dat gras eten braken zal induceren, wat zijn ongemakkelijke maag zal kalmeren. Een hond die gras eet, zal meestal snel braken.
Voedsel vermijden
- Als een hond die van eten houdt plotseling geen interesse meer toont in eten, kan dit een symptoom zijn van een ongemakkelijke maag of maagpijn. Het missen van een of twee maaltijden is meestal geen reden tot bezorgdheid, maar meer dan dat kan wijzen op een ernstiger probleem.
Lethargie
- Een actieve hond die lethargisch wordt, kan een ongemakkelijke maag hebben. Als een normaal actieve hond ongewoon slaperig en apathisch wordt, kan het maagproblemen hebben.
Slechte adem
- Slechte adem kan milde tot ernstige maagproblemen aanduiden. Uw hond heeft misschien alleen iets gegeten dat niet goed viel, maar langdurige slechte adem kan duiden op een interne ziekte of parasiet die de maag van uw hond verstoort.
Gevoelig middenrif
- Uw hond oppakken en horen dat het kreunt, roept of jamt, kan symptomen zijn van een ongemakkelijke maag. Als het middenrif van uw hond gorgelt en gevoelig is aan de aanraking, zijn de kansen groot dat het maagproblemen heeft.