Huisdieren
Huisdieren
Hondenbezitters over de hele wereld hebben wel eens te maken gehad met hun hond die door een stinkdier is gespoten. En de uitdrukking 'ruikt naar een natte hond' roept een specifieke geur op die velen bekend is. De vlo is ook nauw verbonden met honden en het resulterende krabben wanneer een hond geïnfecteerd is. Maar een hond ruikt van nature niet slecht, heeft geen slechte adem en krabt niet zonder reden.
Volgens het artikel 'Canine Fur: What is Fur?' op de Dog Owner's Guide-website, 'hebben alle zoogdieren haren die een deel, het merendeel of vrijwel hun hele lichaam bedekken.' De vacht komt in vele verschillende vormen voor, of het nu kort, lang, dik of dun is. In tegenstelling tot mensen, kunnen honden meerdere haren per follikel hebben, maar het haar bestaat nog steeds uit eiwit keratine en dode huidcellen. Honden hebben een ondervacht en wat de Dog Owner's Guide-website 'dekharen' noemt die de ondervacht en huid beschermen. Het is geen geheim dat honden verharen en veel honden ontwikkelen een 'wintervacht'.
De huid geeft haar de mogelijkheid om te groeien. Het is ook het grootste orgaan van het lichaam. Zoals vermeld in het artikel 'Canine Skin: Skin: Protection From the Whimsies and Weapons of the Environment', helpt de huid van een hond om 'blootstelling aan extreme kou te verminderen door spieractie die het haar opblaast en verwarmde lucht naast het lichaam vasthoudt.' De huid helpt ook beschermen tegen de zon. Hoewel honden niet transpireren zoals mensen, scheiden dezelfde zweetklieren 'feromonen af die honden een kenmerkende lichaamsgeur geven', volgens de Dog Owner's Guide.
Er zijn vier soorten schurft die een hond kunnen treffen: demodectische, of 'rode schurft'; sarcoptische, of schurft; cheyletiellose, of 'wandelende roos'; en oorluizen. Demodectische schurft treedt op wanneer er een explosie van Demodex canis-mijten is in de haarfollikels van de hond; dit wordt voornamelijk erfelijk beschouwd en is ongelooflijk jeukerig. Sarcoptische schurft gebeurt wanneer de scabiei canis-mijt haar eieren in de huid van de hond legt, wat een infectie en ernstige jeuk veroorzaakt. Cheyletiellose wordt veroorzaakt door de Cheyletiella yasguri-mijt, die rondbeweegt op de vacht van de hond, waardoor schilfers en jeuk ontstaan. Oorluizen zijn Otodectes cynotis-mijten die een infectie op het buitenste deel van het oor van de hond triggeren, wat krabben en een mogelijke onaangename geur veroorzaakt.
Infecties kunnen optreden als gevolg van de verschillende soorten schurft, maar infecties treden ook om andere redenen op. Wanneer het lichaam van een hond letsel oploopt, kan een onbehandelde wond geïnfecterd raken, jeukerig worden en gaan ruiken. Gistinfecties zijn bijzonder vervelend voor honden. De website van Mar Vista Animal Medical Center stelt dat 'gisten in kleine, normale aantallen onschadelijk zijn, maar wanneer gisten in grote aantallen aanwezig zijn, treedt ziekte op.' Een gistinfectie wordt extreem jeukerig en ruikt slecht.
De directe omgeving van een hond kan ook een reden zijn waarom hij ruikt of krabt. Allergenen beïnvloeden veel honden. Een allergie kan jeuk of wonden veroorzaken die soms een onaangename geur kunnen uitstralen. Honden rolt graag op de grond, soms specifiek in de ontlasting van een ander dier; dit kan zeker leiden tot een niet zo fijne geur. Een actieve buitenhond wordt blootgesteld aan vuil, water, gras en planten. Soms heeft een ruikende hond gewoon een bad nodig!