Huisdieren
Huisdieren
Hondeneigenaren die in gebieden wonen waar adders een veelvoorkomende overlast zijn, hebben de optie om hun dieren te laten inenten tegen addersgif. Dierenartsen kunnen dit vaccin vooral aanbevelen voor jachthonden en dieren die met hun eigenaren wandelen of kamperen. Verzorgers moeten op de hoogte zijn van de bijwerkingen van alle vaccinaties van hun hond en in staat zijn om symptomen te herkennen.
Het addelenvaccin is een toxoïde – wat betekent dat het is gemaakt van geïnactiveerd addersgif. Het toxoïde functioneert in het lichaam van de hond door te binden aan slangengif als een hond wordt gebeten en de effecten ervan te minimaliseren. Het immuunsysteem van het dier produceert antilichamen die vervolgens zullen werken om het gif te neutraliseren en te vernietigen.
Red Rock Biologics, de fabrikant van het vaccin, beveelt aan dat honden de eerste injectie krijgen vier tot zes weken voor het adderseizoen, afhankelijk van waar de hond woont. Het bedrijf suggereert een tweede boosterinjectie vier weken na de initiële dosis. Red Rock stelt dat de effectiviteit van het vaccin ongeveer zes maanden aanhoudt, dus honden die in gebieden wonen waar adders het hele jaar door actief zijn, hebben om de vier tot zes maanden boosterinjecties nodig. Daarnaast, volgens Red Rock, hebben kleine honden onder de 25 pond en extreem grote honden boven de 100 pond een extra booster in de initiële dosis nodig vanwege de lagere niveaus van antilichamen die door hun lichamen worden geproduceerd.
Bijwerkingen van het addelenvaccin lijken mild en weinig talrijk te zijn, stelt de fabrikant. Lichte zwelling op de injectieplaats is mogelijk, en Red Rock rapporteert dat sommige dierenartsen vloeistof van de plaats hebben moeten draineren en antibiotica hebben voorgeschreven voor infectie. Ze rapporteren ook dat minder dan een tiende van één procent van de gevaccineerde dieren episoden van braken en diarree heeft meegemaakt, en deze effecten duurden slechts één tot twee dagen. Anafylaxie, een acute, levensbedreigende reactie op het vaccin, wordt door Red Rock geschat om in één tot drie gevallen per miljoen dosissen voor te komen.
De meeste dierenartsen zullen aanbevelen om de gevaccineerde hond naar de kliniek te brengen voor een onderzoek als het na de toediening symptomen vertoont. Behandeling van zwelling op de injectieplaats omvat doorgaans toediening van een antihistaminicum of een NSAID (non-steroidaal anti-inflammatoir middel). Elke andere bijwerking kan worden beschouwd als een diergeneeskundige noodgeval.
Zelfs als de hond is gevaccineerd, is een slangenbeet altijd een noodgeval, en een dierenarts moet het dier onmiddellijk zien. Red Rock Biologics geeft toe dat het addelenvaccin niet beschermt tegen het gif van wateradders, koraalslangen of de Mojave adder en dat de effectiviteit wordt bepaald door de locatie van de beet en de hoeveelheid geïnjecteerd gif in de hond.
Volgens Dr. Valarie Webb, Pharm.D van het UC Davis Veterinary Medical Teaching Hospital in haar artikel "Use of the Rattlesnake Vaccine in Dogs," wordt het injecteren van het addelenvaccin momenteel niet aanbevolen door het ziekenhuis, en het wordt niet in hun apotheek voorradig gehouden. Ze stelt dat hoewel veel dierenartsen het vaccin wel voorradig hebben, het niet wordt aanbevolen door het ziekenhuis vanwege de "betwijfelde effectiviteit, kosten en geen wezenlijk verschil in acute therapie bij een beet."