Huisdieren
Huisdieren
Honden ontwikkelen normaal gesproken geen gistinfecties (candida) door antibiotica-therapie, maar het kan af en toe gebeuren. Antibiotica voorgeschreven om veelvoorkomende bacteriële infecties te behandelen, kunnen een overgroei van gist op de huid, spijsverteringskanaal of in de oren van de hond veroorzaken. Het afzien van het gebruik van antibiotica en het vinden van een meer holistische benadering kan helpen om ongewenste gistinfecties bij het huisdier te voorkomen, volgens de Organic Pet Digest.
Antibiotica werken om ongewenste bacteriën in het lichaam te doden. Ze zijn een geweldige bondgenoot in de strijd tegen ernstige en vaak levensbedreigende bacteriële infecties. Helaas maken antibiotica geen onderscheid tussen goede bacteriën die een nuttig doel dienen voor het lichaam van de hond en slechte bacteriën die ziekte veroorzaken. De antibiotica doden gewoon alle bacteriën in het lichaam van de hond. Wanneer de bacteriën sterven, beginnen gisten, een schimmel, over te nemen en ongecontroleerd te groeien omdat de bacteriën niet langer bestaan om het te bestrijden.
Gist komt voor op elk oppervlak van het lichaam van de hond, in de oren en mond. Ze leven ook op de slijmvliezen van het spijsverteringskanaal. Gistovergroei in de oren veroorzaakt een wasachtige ophoping met een onaangename geur, volgens Doctors Foster and Smith Pet Education. Het warme, vochtige gehoorhuisvest normaal gesproken zowel bacteriën als gist, maar het onvermijdelijke afsterven van de bacteriën door antibiotica zorgt ervoor dat de gist gedijt. Een overgroei van gist in het spijsverteringskanaal veroorzaakt toxinen die in de bloedbaan van de hond terechtkomen. Het immuunsysteem, endocriene systeem en zenuwstelsel worden beïnvloed door de toxinen. Gistinfecties op de huid van een hond veroorzaken plekken van korstvorming en een nare geur.
Een hond die lijdt aan een gistinfectie in het oor zal zijn hoofd schudden en aan zijn oren krabben. Een overgroei van gist op de huid van de hond veroorzaakt jeuk en overmatig likken van de plaats. Hij zal vaak haaruitval lijden en bloedige, vochtige wonden zullen zich ontwikkelen. Honden die lijden aan een overgroei van gist in het spijsverteringskanaal, zullen lusteloos zijn, vaak blaasinfecties hebben, huidaandoeningen zullen uitbarsten, haaruitval kan optreden en de hond zal meer vatbaar zijn voor allergieën.
Een dierenarts zal de oren van de hond onderzoeken. Hij kan een otoscoop gebruiken om diep in de gehoorgang te kijken. Er wordt een afname genomen van het oor om te bepalen of gist aanwezig is. Een dierenarts zal een afschrabing nemen van verdacht uitziende huidplekken om te bepalen of gist de irritatie veroorzaakt. Als de hond lijdt aan urineweginfecties of aanhoudende allergieën en een overvloed aan gist in het spijsverteringskanaal wordt vermoed, wordt een urinekweek afgenomen.
Antischimmelmiddelen worden voorgeschreven als een gistinfectie is gediagnosticeerd. Enkele natuurlijke alternatieven om gistinfecties bij honden te behandelen zijn zwarte walnootblaadje topisch aangebracht op plaatsen van huidgistinfecties. Olijfbladadditieven hebben sterke antischimmeleigenschappen en werken goed bij het behandelen van gistovergroei in het spijsverteringskanaal, volgens Natural Dog Health Remedies.