Huisdieren
Huisdieren
Er zijn veel huismiddeltjes voor teekverwijdering. Veel van deze methoden klinken veel eenvoudiger en aantrekkelijker dan de door artsen aanbevolen methode van pincetverwijdering van de nare parasiet, maar in werkelijkheid kunnen ze de kans op infectie of ziekte voor het slachtoffer van de tekenbeet vergroten.
Een teek is een kleine, bloedzuigende parasiet in de spinnenfamilie die leeft van het bloed van een gastheer, zoals herten, koeien, honden, katten en zelfs mensen. Teken "vinden" gastheer door te zitten op hoge graszoden of in bomen of struiken, wachtend tot een gastheer voorbij reist. Wanneer de gastheer het gebladerte of gras aanraakt, wordt de teek vervolgens overgedragen op het lichaam van de gastheer. Het zal meestal op zoek gaan naar een warme, vochtige plek op het lichaam van de gastheer, wat verklaart waarom teken vaak worden gevonden in oksels, lies en andere spleten. Zodra het een geschikt gebied van het lichaam vindt, zal het zich aan de gastheer hechten door te bijten, en vervolgens een sonde door de huid van de gastheer invoeren om bloed te zuigen. Op deze manier kan de teek ziekten en infecties overdragen, zoals tularaemie en ziekte van Lyme.
Veel mensen bepleiten het bedekken van de teek met een stof die het zal verstikken. Er wordt gedacht dat de teek zal verstikken en dan loslaat, zichzelf vrijgeeft zonder het eraf te hoeven trekken of zich zorgen te hoeven maken dat het hoofd in de huid blijft zitten. De verschillende stoffen die gerapporteerd worden om te werken, omvatten vaseline, vloeibare zeep, hete kaarswas, nagellakremover, roosshampoo en benzine.
Sommige mensen bepleiten de teek te verwonden door het te branden of het met een hechtnaald te prikken. Anderen bepleiten het gebruik van de rand van een creditcard om de teek uit de huid te schrapen of het gebruik van scherpe instrumenten om de teek te verwijderen.
Er zijn vrij verkrijgbare sprays die de teek supposedly bevriezen, waardoor het niet kan overgeven of speeksel afscheiden, maar de beet loslaat om gemakkelijke verwijdering te vergemakkelijken.
Een ongebruikelijke methode omvat het bevochtigen van een vingertop met speeksel en zachtjes cirkels maken op de teek totdat het de huid loslaat. De persoon die de teek verwijdert, knelt het dan onmiddellijk tussen de duim- en wijsvingernagel om het te doden, om te voorkomen dat de teek onmiddellijk opnieuw bijt.
Deze typen verwijdering kunnen soms werken, maar het is omdat het de teek ertoe brengt te verstikken of de teek een schok bezorgt zodat het zijn beet loslaat. Op welke manier dan ook, is de teek geneigd om de inhoud van zijn maag over te geven, wat een instroom van extra bacteriën en kiemen in de beetzone veroorzaakt. Dit kan leiden tot een hogere kans op infectie en/of ziekte.
Verder moeten teken nooit met blote handen worden aangeraakt, indien mogelijk. Een teek is mogelijk vol met ziekteverwekkende bacteriën. Telkens wanneer een teek met blote handen wordt aangeraakt of verwijderd, is het raadzaam om onmiddellijk en grondig handen te wassen met een antibacteriële zeep of reinigingsmiddel.
Grijp de teek met stompe pincetjes in de buurt van het hoofd en trek langzaam en consistent totdat de teek zijn beet loslaat. Dood en bewaar de teek, voor het geval er symptomen van ziekte optreden en een arts het exemplaar moet zien.