Huisdieren
Dierenartsen gebruiken medicijnen om invasieve overgangscelcarcinoom (TCC), de meest voorkomende vorm van hondkanker van de blaas, te behandelen om de nadelige effecten van stralingstherapie te vermijden. Medicamentuze therapie voor TCC kan worden toegediend via traditionele chemotherapeutica of het gebruik van non-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAIDs), zoals piroxicam. NSAIDs veroorzaken weinig bijwerkingen – voornamelijk maag- of darmirritatie – en zijn veel minder giftig dan chemotherapeutica.
Blaaskanker, wat CanineCancer.com rapporteert als de meest voorkomende soort hondenurinewegtumoren, ontstaat meestal als TCC. TCC, direct gerelateerd aan de sterk invasieve vorm van blaaskanker die bij mensen ontstaat, vestigt zich in de vorm van een maligne tumor diep in de blaaswand – meestal in de halsregio – en belemmert de afvoer van urine van de nieren naar de blaas. Het is deze locatie die chirurgische verwijdering van de tumor onraadzaam maakt. De prognose is slecht, aangezien TCC agressief is en meestal pas in een vergevorderd stadium gediagnosticeerd wordt.
NSAIDs zoals piroxicam, aangeduid als "cox-remmers" omdat ze de acties van de cyclo-oxygenase enzymen COX-1 en COX-2 blokkeren, worden gebruikt om TCC-gerelateerde blaasontsteking te verminderen die wordt veroorzaakt door de prostaglandines die COX-2 produceert in aanwezigheid van ontsteking. Hoewel de verband niet volledig begrepen is, ontdekken dierenartsen dat piroxicam de tumorceldood kan verhogen en negatief kan invloed uitoefenen op de ontwikkeling van de bloedvaten die de tumor voeden bij bepaalde kankers; in leken termen: dierenartsen denken dat piroxicam de overlevingstijd bij kanker verhoogt. Piroxicam wordt niet vaak door dierenartsen voorgeschreven voor pijnverlichting.
Piroxicam wordt doorgaans geproduceerd in 10mg en 20mg capsules. Dierenartsen doseren piroxicam op 0,15mg per pond – of 0,3 mg/kg – van patiëntgewicht één keer per dag. De behandelingsduur hangt af van de reactie van de patiënt op de medicatie, de ontwikkeling van eventuele nadelige bijwerkingen en de aard van de medische toestand. Hondeneigenaren moeten het volledige behandelplan voltooien voor het gewenste resultaat.
Medische protocollen combineren piroxicam met chemotherapeutica, zoals cisplatine of mitoxantron, om TCC, huid- en orale plaveiselcelcarcinoom, prostaatcarcinoom en bepaalde abnormale rectale uitgroeiingen te behandelen. De gemiddelde overlevingstijd van honden behandeld met een combinatie van piroxicam en cisplatine voor oraal plaveiselcelcarcinoom is gestegen tot bijna acht maanden. De gemiddelde overlevingstijd van honden met TCC behandeld met piroxicam en mitoxantron is net onder het jaar, volgens auteur en dierenarts Barbara Forney.
Maag-darmirritatie en niertoxiciteit ontwikkelen zich soms als gevolg van piroxicam-therapie. Forney adviseert dierenartsen om piroxicam standaard met vochten te supplementeren en het zeker niet voor te schrijven aan gedeshydrateerde patiënten. Patiënten die bepaalde medicijnen nemen, zoals corticosteroïden en diuretica, of die lijden aan hartproblemen, kunnen ook nadelige effecten van het middel ervaren. Hondeneigenaren moeten overleggen met hun dierenarts om te bepalen of momenteel voorgeschreven medicijnen negatief zullen interageren met piroxicam.