Huisdieren
Hepatisch, of leverfalen, treedt op wanneer er een verlies van 75 procent of meer van de leverfunctie is. Vaker voorkomend bij honden dan bij katten, treft leverfalen elk ras, elke grootte of elke leeftijd van hond. Er zijn veel oorzaken van leverfalen, waaronder infecties, bijwerkingen van medicatie, biologische toxines, shock en anesthetica. Honden met leverfalen vertonen doorgaans dezelfde symptomen en moeten naar de dierenarts worden gebracht als deze ziekte wordt vermoed.
Honden met leverfalen vertonen vaak maagdarmproblemen. Volgens de website Dog Health Guide komen braken en diarree vaak voor bij honden met leverfalen. Hun diarree kan bloed bevatten en de ontlasting kan ook grijs-wit en bleek van kleur zijn. Bovendien is een veelvoorkomend teken van leverfalen verlies van eetlust. Honden eten meestal niet als ze zich niet goed voelen en kunnen ook daardoor gewicht verliezen.
Geelzucht is een zeer veelvoorkomend teken van leverfalen bij honden. Geelzucht maakt doorgaans bepaalde delen van een hond geel. Geelzucht is bijzonder zichtbaar in de ogen, oren en slijmvliezen van de hond, zoals het tandvlees. De urine kan ook oranje van kleur zijn vanwege de geelzucht. Volgens Dr. Bari Spielman van de website Pet Place treedt geelzucht op vanwege de verhoogde niveaus bilirubine in het lichaam van de hond. Bilirubine is een stof die wordt gemaakt uit de afbraak van rode bloedcellen.
Honden met leverfalen hebben vaak buikopblazing, of een vergrote buik. De website Dog Health Guide stelt dat deze opblazing vaak te wijten is aan een vergrote lever. Het kan ook te wijten zijn aan een aandoening genaamd ascites, waarbij de buikholte zich vult met vocht.
Leverfalen kan ervoor zorgen dat een hond zich op manieren gedraagt die hij normaal gesproken niet zou doen. Bijvoorbeeld, Spielman stelt dat honden met leverfalen depressief kunnen worden of in een stuip kunnen raken. Bovendien kunnen getroffen honden ook aanvallen krijgen en zelfs in coma raken.