Huisdieren
Huisdieren
Haaruitval is een veelvoorkomende verschijning bij honden. Haaruitval kan zich manifesteren als plekken met ontbrekend haar, dunner wordend haar of grote kale plekken. Er zijn veel oorzaken van haaruitval, waaronder allergieën en schurft. De behandeling van het verlies hangt af van de oorzaak. Gelukkig kunnen veel haaruitvalproblemen worden opgelost met de hulp van uw dierenarts, samen met de juiste medicijnen.
Een van de meest voorkomende tekenen van allergieën bij honden is haaruitval, stelt de website Doctors Foster and Smith. Deze haaruitval komt vaak voor door het overmatige krabben dat de meeste honden met allergieën ervaren. De huid van honden met allergieën is meestal erg jeukerig, dus de hond zal voortdurend krabben om het ongemak te verlichten. Dit overmatige trauma kan ervoor zorgen dat het haar uitvalt. Dierenartsen schrijven vaak antihistaminica voor om allergieën te bestrijden. De antihistaminica helpen de hoeveelheid histamine in het lichaam te reguleren, wat de jeuk veroorzaakt. Zodra de jeukerige huid van de hond is verholpen en het stopt met krabben, zal het haar waarschijnlijk terugkomen.
Honden met schurft zullen vaak haaruitval ervaren als gevolg. Zowel demodectische als sarcoptische schurft kunnen ervoor zorgen dat een hond zijn haar verliest, stelt Dr. Holly Nash van Doctors Foster and Smith. Wanneer een hond schurft heeft, is het eigenlijk geïnfecteerd door een mijt. De mijt zal in de huid van de hond graven en schade aanrichten. Honden met sarcoptische schurft ervaren intense jeuk en zullen vaak trauma aan zichzelf toebrengen door al het krabben, wat ook kan leiden tot haaruitval. Demodectische schurft veroorzaakt ook haaruitval, samen met korstvorming en verdikking van de huid. Beide typen schurft worden behandeld met baden en medicijnen die insecticiden bevatten om de mijten te doden. Zodra de mijten weg zijn, zal het haar waarschijnlijk teruggroeien.
Honden met een onderactieve schildklier, een aandoening die hypothyreoïdie wordt genoemd, zullen vaak haaruitval ervaren. Feitelijk is, volgens Nash, hypothyreoïdie de meest voorkomende hormonale disbalans die de huid aantast. Honden met hypothyreoïdie komen vaak aan in gewicht; hebben droog, bros haar; kunnen seborroe ontwikkelen en zullen haar verliezen. Zodra een dierenarts de schildklieraandoening heeft bevestigd, kan hij de hond medicatie geven die de schildklier zal reguleren en helpen de normale hoeveelheid hormoon te produceren. Zodra de schildklier weer normaal is, zal het haar van de hond waarschijnlijk terugkomen.
Een veelvoorkomende oorzaak van haaruitval bij honden is folliculitis, waarbij de haarzakjes geïnfecteerd raken, vaak met stafylokokken. Folliculitis veroorzaakt doorgaans kleine plekken met haaruitval. Antibiotica kunnen het probleem vaak oplossen, maar ze moeten langere tijd worden ingenomen. Honden met folliculitis moeten minstens vier weken antibiotica innemen en vervolgens de medicatie nog 10 dagen na het verdwijnen van de symptomen blijven innemen. Zodra de infectie is opgeheven, zou het haar moeten teruggroeien.