Huisdieren
Huisdieren
Bij honden zijn cataracten meer een hinderlijk probleem dan een schadelijke ziekte. Helaas zijn er veel overeenkomsten tussen cataracten en andere hondenogenproblemen. Het is niet ongebruikelijk dat eigenaren veranderingen in het zicht van hun hond als cataracten afdoen, wat resulteert in een verkeerde diagnose voor de hond. Daarom moeten eigenaren die vermoeden dat hun hond cataracten kan hebben, een dierenarts raadplegen voor een juiste diagnose.
Cataracten zijn veelvoorkomend bij honden en zijn het resultaat van een letterlijke afbraak van de lenzen van één of beide ogen. Dit afbraakproces produceert een blauwe of grijze waas of wazige uitstraling van de aangedane ogen.
Lenticulaire sclerose, ook wel nucleaire sclerose genoemd, is een aandoening die kan worden verward met cataracten. Deze aandoening treedt op wanneer de lens van het oog met de leeftijd verhardt. Deze verharding kan ook een hazy, blauw-grijze tint in het oog produceren, waardoor het moeilijk is voor de eigenaar om het verschil tussen cataracten en lenticulaire sclerose te onderscheiden. In tegenstelling tot cataracten is lenticulaire sclerose echter een normaal onderdeel van het ouder worden dat bij de meerderheid van de hondenpopulatie voorkomt.
Het grootste verschil tussen cataracten en lenticulaire sclerose is simpel: lenticulaire sclerose is een normaal onderdeel van het ouder worden. Cataracten kunnen echter aangeboren zijn – wat betekent dat ze bij de geboorte aanwezig zijn, misschien als gevolg van een erfelijke afwijking – of ze kunnen seniele cataracten zijn, wat betekent dat ze zich op hoge leeftijd hebben ontwikkeld. Ze kunnen echter ook op elk moment in het leven van de hond optreden, ofwel als gevolg van trauma of zelfs verschillende ziekten, zoals caniene diabetes.
Zelfs een goed opgeleide dierenarts is misschien niet in staat om caniene cataracten of nucleaire sclerose nauwkeurig te diagnosticeren met alleen een lichamelijk onderzoek. Om het verschil tussen cataracten en nucleaire sclerose te onderscheiden, zal de dierenarts de pupil moeten verwijden. Sommige dierenartsen kunnen het verschil tussen de twee aandoeningen zelfs vertellen op basis van de manier waarop het licht van het oog reflecteert. Licht dat in een oog met een cataract reflecteert, zal eruitzien als pijlsneeuw; terwijl licht dat in een sclerotisch oog reflecteert een parelmoerachtig, maar nog steeds glad en gelijkmatig uiterlijk zal hebben.
Bij honden vereist nucleaire sclerose geen behandeling omdat het geen ziekte is. Echter, eigenaren van honden die zijn gediagnosticeerd met cataracten kunnen ervoor kiezen om de cataracten chirurgisch te laten verwijderen. Helaas kan caniene cataractchirurgie kostbaar zijn. Echter, cataracten worden niet beschouwd als een levensbedreigende ziekte en daarom kan de eigenaar ervoor kiezen om geen chirurgie te ondergaan als het te kostbaar is. Bovendien passen veel honden zich goed aan aan het verlies van zicht; dus het wordt niet als onmenselijk beschouwd voor de hond.