Huisdieren
Huisdieren
Net als de voet van een mens vatbaar is voor verschillende infecties, is de teenkussentje van een hond net zo kwetsbaar voor infectie. Infecties van de teenkussentjes kunnen verergeren of verspreiden als ze onbehandeld blijven. Daarom is het belangrijk voor eigenaren om regelmatig de voeten van hun hond te onderzoeken en eventuele problemen aan de dierenarts van de hond te melden.
Alledaagse activiteit kan leiden tot een infectie van de teenkussentje van een hond. Dit komt omdat de hond in contact komt met een overvloed aan kiemen, zowel bacterieel als schimmelig, wat kan leiden tot een infectie. Bovendien kan contact van de teenkussentjes met de feces van andere honden of dieren leiden tot virale of parasitaire infecties die via een snee in de teenkussentje binnendringen.
Er zijn twee veelvoorkomende typen infecties van de teenkussentjes: bacterieel en schimmelig. Hoewel het mogelijk is dat een virus of een parasiet via de teenkussentje het lichaam binnendringt, beïnvloedt de resulterende infectie meestal niet direct de teenkussentje. In plaats daarvan wordt de teenkussentje geïnfecteerd met bacteriën of schimmels die via dezelfde wond zijn binnengedrongen. Gist is slechts een type schimmel dat de voet kan infecteren en er zijn een overvloed aan bacteriën die een caniene infectie van de teenkussentje kunnen veroorzaken.
Vaak zijn de tekenen van een voetprobleem gemakkelijk te herkennen. Honden met een infectie van de teenkussentje--vooral een die na een letsel is opgetreden--kunnen kreupel lopen of de ene poot bevoordelen boven de andere. Gistinfecties en bacteriële infecties kunnen zichtbare afwijkingen veroorzaken zoals littekenweefsel, vlekken op de kussentjes of pus. Het aangetaste teenkussentje kan rood van kleur zijn of het kan gezwollen zijn. De hond kan verschillende andere tekenen vertonen zoals janken bij het lopen, op de poot kauwen of weigeren te lopen vanwege de pijn van de infectie.
Zoals bij elke ziekte, kan de hond worden onderworpen aan verschillende verschillende tests voordat de dierenarts tot een definitieve diagnose kan komen. Specifiek voor een infectie van de teenkussentje, zal de dierenarts de poot onderzoeken en hij kan ervoor kiezen om een monster te nemen en een kweek uit te voeren om het type infectie dat aanwezig is te bepalen. In sommige regio's waar schimmels een probleem zijn--zoals blastomycosis--kan de dierenarts ervoor kiezen om extra bloedtesten uit te voeren om te bepalen of een schimmel via de teenkussentje is binnengedrongen en een meer wijdverbreide infectie heeft veroorzaakt.
Zodra het type infectie is geïdentificeerd, kan de hond een antibiotisch medicijn of een antimycoticum nodig hebben. Voor beide situaties kunnen er topische en orale medicijnen zijn die moeten worden toegediend. De duur van de behandeling kan variëren van een paar dagen tot enkele weken, afhankelijk van de ernst en het type infectie dat aanwezig is. In het geval dat een ernstigere infectie is opgetreden omdat het via de voet is binnengedrongen, zoals soms gebeurt bij blastomycosis, zijn er dan meer agressieve behandelingen nodig.