Huisdieren
Huisdieren
Vestibulaire stoornis is een ziekte die de balanscentra van het middenoor aantast, en kan in een centrale of perifeere classificatie vallen. De stoornis wordt gecategoriseerd als centraal wanneer de hersenen moeite hebben de locatiesignalen van het binnenoor te herkennen, terwijl perifeer vestibulaire stoornis betekent dat er een probleem is met het middenoor zelf. In sommige gevallen kan perifeer vestibulaire stoornis (PVS) van zichzelf verdwijnen net zo snel als het verscheen, maar de meeste gevallen vereisen ten minste enige behandeling.
Het middenoor van een hond bevat een ingewikkeld systeem van gewichten en vloeistofgevulde kanalen die de hond in staat stellen zijn positie in de ruimte te perceperen en te compenseren. De gewichten, otolieten genoemd, reageren op verticale beweging en de vloeistof, endolymfe genoemd, reageert op rotatiebeweging. Wanneer deze structuren beweging detecteren, sturen ze signalen naar de hersenen die je hond in staat stellen zijn balans en motorieke controle te behouden. Wanneer er schade is aan deze mechanismen, mislukken de signalen, wat dronkenachtige symptomen en extreme moeilijkheden om zich te verplaatsen veroorzaakt.
Volgens Mar Vista Animal Medical Center, stammen de meeste gevallen van PVS uit onbekende oorzaken, en lossen zichzelf op binnen een week of twee. Echter, je moet nooit aannemen dat dit het geval is, dus een bezoek aan de dierenarts is geboden. Middenoorinfecties veroorzaken ook PVS, met name bij honden die vatbaar zijn voor oorinfecties. Het middenoor is niet zichtbaar met een otoscoop, en de afwezigheid van afvalstoffen in het gehoorgang sluit een middenoorinfectie niet uit. Speciale röntgenfoto's, een CT-scan of MRI zijn nodig om de toestand van de botten van het middenoor te onderzoeken en de mogelijkheid van infectie te bepalen.
Als er een middenoorinfectie aanwezig is, zal de dierenarts een kuur van breed-spectrum antibiotica voor zeven tot tien dagen voorschrijven. Als de infectie niet op te lossen lijkt, of als een kweek van het geïnfecteerde weefsel is genomen, kan een meer gericht antibioticum voorgeschreven worden. Als de infectie ernstig is, moet het oor misschien chirurgisch gedraineerd worden. Omdat zoveel gevallen van PVS zich zonder behandeling oplossen, wachten veel dierenartsen een week of twee voordat ze antibiotica voorschrijven, hoewel ze een anti-misselijkheidsmedicament kunnen voorschrijven om bewegingsziekte te bestrijden.
Als je hond tekenen van PVS vertoont, inclusief een scheef kop en cirkelen of vallen naar één kant, begrijp dan dat dit een heel verwarrende en angstaanjagende tijd voor hem is. Uit je weg gaan om hem te troosten en comfortabel te maken kan ver helpen naar genezing, en een nauwlettende blik op hem houden kan het risico op letsels door lopen tegen muren en meubels verminderen. Veel honden met PVS zullen niet eten omdat het verlies van motorieke controle het moeilijk maakt om een voerkom te navigeren, dus het kan nodig zijn om hem tenminste tot de symptomen beginnen af te nemen met de hand te voeden.
Terwijl centrale vestibulaire stoornis een iets minder optimistische prognose draagt, herstellen honden met PVS doorgaans prima zodra de onderliggende oorzaak ontdekt en behandeld is. Sommige honden blijven met een lichte scheefheid van de kop, maar meestal herstellen deze honden volledig binnen een paar weken.