Huisdieren
Huisdieren
Naarmate de hond ouder wordt, wordt hij meer gevoelig voor hartziekte. Honden ontwikkelen geen plaqueophoping in hun vaten, wat arteriosclerose en kransslagaderziekte veroorzaakt door hoge cholesterolwaarden, maar ze lijden wel aan hartfalen, hartklepaandoeningen en aangeboren hartstoornissen. Verschillende symptomen manifesteren zich bij de hond die lijdt aan een hartprobleem, wat de eigenaar kan waarschuwen voor een mogelijk probleem dat dierenartsbehandeling kan vereisen.
De hond begint vaak te hoesten als hij lijdt aan een hartstoornis. Wanneer een hart het bloed niet efficiënt pompt, stroomt het bloed vaak terug in de vaten. Dit veroorzaakt een ophoping van vocht in de longen van de hond, omdat de longcapillairen beginnen te lekken vanwege de verhoogde druk.
De ophoping van vocht in de longen zorgt ervoor dat de hond hoest alsof hij lijdt aan een luchtweginfectie of longontsteking. De hond zal vaak zo hard hoesten in een poging om het vocht uit zijn longen te verwijderen dat hij zal beginnen te kokhalzen.
De verhoogde druk in de vaten van het lichaam veroorzaakt dat vocht zich ophoopt op veel plaatsen in het lichaam van de hond. Zijn buik zal vaak opgezwollen raken met extra vocht. Het gebied zal hard en rond aanvoelen bij aanraking of palpatie.
Vocht ophoopt zich ook in de voeten en poten van de hond, wat de ledematen een opgezwollen uiterlijk geeft. Het gezicht van de hond zal beginnen te lijken opgeblazen met opgezwollen ogen.
De vochtophoping wordt vaak over het hoofd gezien door de eigenaar omdat bij hartstoornissen, zoals congestief hartfalen, het vocht langzaam opbouwt over maanden of zelfs jaren.
Naarmate de hartstoornis ernstiger wordt, zal de hond lijden aan lusteloosheid en het onvermogen om fysiek zware dingen te doen zoals rennen, lopen of springen zonder moeilijkheden met ademhalen en hoesten.
Als de hond zichzelf dwingt om fysiek veeleisende taken uit te voeren, zal hij vaak flauwvallen door gebrek aan zuurstof vanwege het onvermogen van het hart om efficiënt te kloppen.
De hond kan beginnen met het vertonen van noodsymptomen die snel zullen overgaan in de dood als er niet onmiddellijk medische hulp wordt gezocht. De hond zal vaak instorten, moeite hebben met ademhalen, beginnen overmatig te hijgen en kwijlen. Het tandvlees, de tong en de binnenkant van de mond van de hond zullen blauw lijken. Hij zal vaak niet meer reageren.