Huisdieren
Huisdieren
Hypomyeliniserende neuropathie, ook wel hypomyelinisatie genoemd, is een ziekte die voorkomt bij veel zoogdieren. De myelineschede is een laag vetcellen die elke zenuw in het lichaam bedekt, inclusief die in de hersenen en het centrale zenuwstelsel. Volgens het Athabasca University Centre for Psychology zorgt deze schede ervoor dat de elektrische impulsen die tussen zenuwen reizen naar de juiste plaats gaan. Bij hypomyeliniserende neuropathie is de myelineschede dunner dan normaal, waardoor het moeilijk is voor zenuwcellen om te communiceren. Hypomyeliniserende neuropathie bij honden heeft een paar specifieke symptomen.
Trillingen van het hele lichaam ("schuddend puppy syndroom") zijn het meest opvallende teken van hypomyelinisatie, volgens de Merck Veterinary Manual online. In een studie uit 1987 gepubliceerd in het tijdschrift Acta Neuropathologica, rapporteerden J. N. Kornegay en collega's een geval van twee Weimaraner puppy's die op drie weken oud trillingen ontwikkelden. Onderzoek van de honden toonde aan dat ze een verdunning van de myelineschede in de hersenen en het ruggenmerg hadden.
Kornegay concludeerde dat er hoewel er geen genezing is voor trillingen veroorzaakt door hypomyelinisatie, in sommige gevallen de aandoening zichzelf kan omkeren. Bij een van de honden die hij bestudeerde, verdwenen de trillingen geleidelijk.
Curtis Dewey, auteur van "A Practical Guide to Canine and Feline Neurology," merkt op dat niet alle trillingen worden veroorzaakt door hypomyelinisatie. Andere oorzaken zijn ontsteking en virale infectie. Alle trillingen moeten zo snel mogelijk aan uw dierenarts worden gemeld zodra u ze opmerkt.
Bij sommige hondenrassen, waaronder golden retrievers, manifesteert hypomyeliniserende neuropathie zich als een gebrek aan coördinatie dat dieper gaat dan bij de meeste puppy's. Volgens de Go Pets America website, tonen puppy's met de aandoening slechte controle van hun achterpoten en neigen ze naar het krabben op hun achterbenen vanwege spierzwakte. Honden met deze symptomen zullen ook de neiging hebben om een "konijnenhop" loopstijl te gebruiken wanneer ze rennen, waarbij ze beide achterpoten tegelijk naar voren bewegen.
Konijnenhoppen komt ook vaak voor bij honden met heupdysplasie. Konijnenhoppen bij uw puppy of jonge hond is waarschijnlijker een teken van hypomyelinisatie dan konijnenhoppen bij een oudere hond.
De belangrijkste manier om hypomyeliniserende neuropathie te onderscheiden van andere aandoeningen die trillingen, gebrek aan coördinatie of spierzwakte kunnen veroorzaken, is door de leeftijd van de hond op te merken wanneer de symptomen optreden. Volgens de Merck Veterinary Manual online, zijn erfelijkheid en infectie in de baarmoeder de oorzaken, dus symptomen zullen zich in de weken na de geboorte manifesteren.
Een enquête naar online artikelen over hypomyelinisatie toont aan dat sommige hondenrassen gevoeliger zijn voor de stoornis. Bernese mountain dogs, chow chows, weimaraners, samoyeds en dalmatiërs behoren tot deze rassen. Springer spaniels hebben meer kans op hypomyelinisatie van het centrale zenuwstelsel gekenmerkt door ernstige trillingen, net als weimaraners. Golden retrievers ontwikkelen meestal de perifere zenuwstelselvorm van de ziekte, die manifesteert als gebrek aan coördinatie en spierzwakte.