Huisdieren
Huisdieren
Degeneratieve neuropathie betreft een dysfunctie van het perifere zenuwstelsel die na verloop van tijd progressief erger wordt. Dit omvat het centrale zenuwstelsel, dat het gebied buiten de hersenen is. De stoornis is predominant motor van karakter. Een breed scala aan oorzaken is geassocieerd met degeneratieve neuropathie, zoals ontsteking, trauma en, af en toe, toxicose.
De symptomen progresseren vaak zo langzaam dat de huisdierbezitter nauwelijks een verschil opmerkt totdat de situatie ernstig wordt. De hond kan moeite hebben met opstaan uit een zittende of liggende positie. Het kan langzaamheid en stijfheid vertonen bij het lopen. Vaak denkt de eigenaar simpelweg dat de hond ouder wordt en lijdt aan artritis. Naarmate de neuropathie vordert, zal de hond helemaal niet meer kunnen opstaan of zelfs zijn achterpoten niet meer kunnen bewegen.
Een dierenarts zal een lichamelijk onderzoek uitvoeren en de symptomen van de hond evalueren. Degeneratieve neuropathie resulteert vaak uit een onderliggende oorzaak zoals diabetes en Cushing-ziekte. Er wordt bloedonderzoek gedaan om te bepalen of een behandelbare oorzaak tot de situatie kan leiden. Vroeg opgemerkte onderliggende aandoeningen zijn zeer behandelbaar.
Als er geen duidelijke onderliggende oorzaak voor de neuropathie is, kan de dierenarts een ruggenmergvloeistofanalyse uitvoeren om een dichtere kijk te nemen op het cerebrospinale vocht, volgens de University of Pennsylvania School of Veterinary Medicine. Een perifeer zenuwbiopt kan ook worden genomen.
Veel honden lijken een genetische aanleg te hebben voor degeneratieve neuropathie. De meest voorkomende oorzaken van de stoornis zijn caniene reuzenaxon neuropathie, sensorische neuropathieën en Boxer neuropathie. Bepaalde rassen vertonen ras-specifieke neuropathie zoals de stoornis bekend als "dancing Doberman." Gezien bij de Doberman ras, begint de hond met het vertonen van ongebruikelijk buigen van de achterpoten maar geleidelijk vordert de stoornis tot volledige achterhandverlamming. De aandoening kan beginnen wanneer een hond 6 maanden oud is of pas op gevorderde leeftijd. Reuzenaxon neuropathie wordt gezien bij Duitse herders. De degeneratieve stoornis begint in de achterpoten maar kan vorderen tot alle vier de poten zijn aangetast en de hond incontinent is.
Aangeboren stoornissen hebben geen genezing. De hond zal blijven degenereren na verloop van tijd totdat de hond sterft of geëutaneerd moet worden. Een dierenarts kan medicatie voorschrijven om het dier comfortabel te maken.
Honden die lijden aan degeneratieve neuropathieën mogen nooit worden gefokt, volgens de University of Prince Edward Island. De fokker moet onmiddellijk op de hoogte worden gebracht zodat de vader, moeder en broers en zussen nooit worden gefokt om de stoornis door te geven aan een volgende generatie.