Huisdieren
Huisdieren
Van nature zijn mopshonden zoete en leuke honden. Een kwaliteit die ze zo schattig maakt, is de schattige, grappige manier waarop ze ademen en snurken. Echter, als dat snurken begint over te gaan in een nare hoest, is dat geen grap. Mopshonden die chronische hoest ontwikkelen, kunnen zeer ziek worden en hebben mogelijk medicatie nodig. Om te bepalen welke, moet je de oorzaak van de hoest identificeren.
Kennelhoest is een zeer besmettelijke ziekte die het ademhalingsstelsel van een hond aantast en die een hond oploopt bij blootstelling aan luchtgebonden virussen en bacteriën. De meest voorkomende is Bordetella bronchiseptica. Hoewel een hond niet in een kennel hoeft te zijn om het op te lopen, zijn ze het meest vatbaar wanneer ze omringd worden door een groot aantal honden, zoals in een kennel of in een park. Naast een vreselijke en aanhoudende hoest die zelfs kan leiden tot braken bij je hond, zijn enkele andere tekenen van kennelhoest koorts en longontsteking. Als je hond lijdt aan deze en zijn hoest een soort "gansgeluid" heeft, breng hem dan naar je dierenarts. Ze kan hem hoestonderdrukkers of antibiotica zoals aminofylline geven om zijn luchtwegen te bevrijden.
Ingestorte luchtpijpen komen veel voor bij speelgoedhonden, vandaar dat je mopshond mogelijk zo veel hoest. Een ingestorte luchtpijp is wanneer het kraakbeen rond de luchtpijp zwak wordt en instort, waardoor het luchtpad van je hond wordt geblokkeerd. Dit maakt het extreem moeilijk voor haar om te ademen en leidt tot hoesten en piepen. Andere symptomen zijn obesitas en longontsteking. Als je hond een maand of zo heeft geleden aan een combinatie van deze, ga dan naar je dierenarts. Zodra hij een ingestorte luchtpijp heeft gediagnosticeerd met een röntgenfoto, zal hij je mopshond met medicatie behandelen. Als dat niet werkt, zal hij een operatie moeten uitvoeren.
In tegenstelling tot een ingestorte luchtpijp, is larieparalyse ongebruikelijk bij mopshonden, maar het komt wel voor. Larieparalyse is wanneer de zenuwen in het strottenhoofd ophouden met te werken. Aangezien er geen manier is om het te controleren, opent, sluit of beweegt het kraakbeen rond het strottenhoofd niet goed, wat het moeilijk maakt voor een hond om te ademen. De eerste tekenen van larieparalyse is een verandering in de stem van je hond. Het kan krakkelig of schor klinken. Het zal zich vervolgens ontwikkelen tot een hoest en hij kan moeite hebben met eten omdat zijn luchtweg gedeeltelijk gesloten is. Als je vermoedt dat je hond deze aandoening heeft, ga dan onmiddellijk naar je dierenarts. Ze zal je hond behandelen met medicatie zoals antihistaminica en kalmeringsmiddelen. Als die niet werken, zal ze een operatie moeten uitvoeren.
Astma treedt op wanneer je hond een allergische reactie heeft op iets en haar luchtweg begint te zwellen. Dit zorgt ervoor dat haar keel begint te sluiten en strak te worden, wat stikken en ruwe hoest veroorzaakt. Helaas is bij astma de enige manier om het bij een hond te identificeren door elke andere mogelijkheid uit te sluiten en te zien hoe ze reageert op allergiemedicatie. Echter, zodra je dierenarts het tot astma heeft herleid, is het gemakkelijk behandelbaar met medicatie.
Enkele andere ongebruikelijke maar opmerkelijke redenen waarom je mopshond kan hoesten, zijn hartaandoening, ontsteking van de amandelen, luchtwegobstructie veroorzaakt door slijm en/of vocht, en parasitaire infecties. Je dierenarts kan je mopshond bij een bezoek met behulp van tests zoals borstfoto's en een volledig lichamelijk onderzoek met een van deze aandoeningen diagnosticeren. Hij wil misschien weten wat je mopshond heeft gegeten, waar je met hem hebt gewandeld en of je onlangs iets nieuws in huis hebt gehaald. Zodra de testresultaten binnen zijn, zal je dierenarts precies weten hoe hij je mopshond moet behandelen.