Huisdieren
Huisdieren
Hemangiomen zijn "enkele tot meerdere, begrensde, vaak comprimeerbare, rood- tot zwarte knobbels," volgens de Merck Veterinary Manual. "Of dit neoplasmen, hamartomen of vaatmisvormingen zijn, is ongedefinieerd, en er zijn geen duidelijke criteria die hun scheiding mogelijk maken." Sarcomen zijn kankers van bindweefsel, bloedvaten, of het vezelige weefsel dat organen zoals de milt omringt en ondersteunt. Worden ze samen gebruikt, verwijzen deze twee termen naar "hemangiosarcoom," wat een kanker van bloedvaten is, meestal optredend in de milt, huid of hart.
Volgens het American College of Veterinary Surgeons (ACVS) kunnen milt hemangiomen een vergelijkbare klinische presentatie hebben als hemangiosarcoom (HSA) en daarom moeten ze worden onderscheiden van HSA voor de juiste behandeling. Om het meest effectief en nauwkeurig te diagnosticeren, bevelen dierenchirurgen verwijdering van de milt van de hond aan, in plaats van een biopsie, omdat de eerste zowel een diagnostische als therapeutische procedure is. Of het nu goedaardig of kwaadaardig is, de primaire behandeling voor hemangiomen is doorgaans chirurgische verwijdering.
Hemangiosarcoom staat bekend als een stille moordenaar omdat het zich doorgaans langzaam en pijnloos ontwikkelt tot het een gevorderd stadium bereikt. De ziekte kan optreden als een enkele tumor in één belangrijk orgaan of meerdere tumoren in het hele lichaam. Volgens de National Canine Cancer Foundation zijn gevorderde tumoren "resistent tegen de meeste behandelingen." De standaardbehandeling voor deze tumor is chirurgie en intensieve chemotherapie. HSA komt het meest voor bij honden van grote rassen van acht tot 10 jaar oud.
Volgens Canine Cancer Awareness.org is "een algemene schatting van de gemiddelde tijd van ontdekking van de (hemangiosarcoom) tumor tot de dood bij getroffen honden zes tot acht weken, maar de dood treedt sneller op in een aantal gevallen." De ACVS stelt dat tumoruitzaaiing, of metastase, "bij meer dan 80 procent van de honden aanwezig is bij de eerste presentatie." Tekenen kunnen variëren van subtiel tot overduidelijk en kunnen onder meer onverklaarbare zwakte, neusbloedingen, bleke slijmvliezen, buikzwelling en depressie, of instorting en plotselinge dood omvatten.
Milt hemangiomen en hemangiosarcomen kunnen extreem grote tumoren veroorzaken - 10 pond of meer. Daarom lokaliseren dierenartsen deze tumoren vaak bij lichamelijk onderzoek. Tumor die andere organen aantasten, zoals het hart, kunnen erg klein en moeilijk te diagnosticeren zijn, vaak vereisen ze röntgenfoto's, laboratoriumtesten en exploratieve chirurgie. Dierenartsen kunnen ook vocht uit de buik aspireren (abdominocentese) en/of een buikechografie uitvoeren om massas te identificeren. De ACVS beveelt ook een echocardiografie (hartecho) aan "omdat tot 15 procent van de honden tumoruitzaaiing naar de rechterboezem kan hebben bij de eerste presentatie."
De prognose voor hemangiomen hangt af van een aantal factoren, zoals grootte en locatie. Echter, de prognose voor hemangiosarcoom is zeer slecht. Volgens een studie geciteerd in het American Animal Hospital Association Journal was de mediaan overlevingstijd van 32 honden met stadium I of II hemangiosarcoom, behandeld met alleen een splenectomie, slechts 86 dagen. Met chemotherapie stelt de ACVS dat overlevingstijden alleen toenemen tot 141 tot 179 dagen.