Huisdieren
Huisdieren
Manchester terriërs als geheel worden gerapporteerd als een relatief gezond ras, met dierenartsen en gerenommeerde Manchester fokkers en liefhebbers die weinig rassenpecifieke gezondheidsproblemen documenteren. Kaalheid of niet-inflammatoire alopecie kan in het ras voorkomen, evenals schildklieraandoeningen die leiden tot symptomen van uitdunning van de vacht op verschillende delen van het lichaam als ze onbehandeld blijven.
Niet-inflammatoire alopecie, vaak aangeduid als patroonkaalheid, is een cosmetische aandoening die de levensduur of kwaliteit van leven van je hond niet zal beïnvloeden. Als een dierenarts deze aandoening bij je Manchester terriër als oorzaak van haaruitval op de borst of enig ander deel van het lichaam diagnosticeert, is dierenartsbehandeling doorgaans niet nodig of succesvol. Sommige individuele honden kunnen verbeteren wanneer ze 3 tot 6 mg oraal melatonine tweemaal daags krijgen.
Manchester terriërs zijn gevoelig voor hypothyreoïdie, een aandoening waarbij de schildklier niet genoeg schildklierhormonen produceert. Een van de symptomen van hypothyreoïdie is een uitgedunde vacht die op verschillende delen van het lichaam kan optreden. Je dierenarts zal een schildklierbloedtest uitvoeren, en als je hond een lage schildkliertelling heeft, zal de dierenarts medicatie voorschrijven om de schildklierhormonen op peil te brengen. De hond moet de rest van zijn leven op de medicatie blijven. De meeste symptomen verdwijnen zodra de schildklierhormoonspiegels weer normaal zijn.
Manchester terriërs met rouw vertonen doorgaans een uitgedunde vacht in de aangetaste gebieden. Alleen een dierenarts kan rouw diagnosticeren, en de behandeling zal bestaan uit medische baden en medicatie. Een mijt veroorzaakt de aandoening, die vaak wordt gedocumenteerd bij jonge Manchester terriër puppy's.
Hoewel niet veelvoorkomend, is cutane asthenie in het ras gedocumenteerd. Een hond met deze aandoening heeft rekbare, uitgedunde huid die sneller en gemakkelijker kan beschadigen dan een hond zonder deze aandoening. Er is geen genezing, hoewel wordt aanbevolen dat honden met deze aandoening geen frequent contact ondergaan dat de huid verstoort, zoals frequent wassen of verzorgen van de aangetaste gebieden of wrijven van de huid met halsbanden, harnassen of hondenkleding.
Sommige volwassen Manchester terriërs vertonen wat lijkt op een uitgedunde vacht op het midden van de borst. In sommige lijnen wordt dit patroon als normaal beschouwd en is er geen actie nodig. De uitstraling van dunne borstharen kan met de leeftijd toenemen.