Huisdieren
Huisdieren
Sterilisatie is een van de meest voorkomende ingrepen die dagelijks overal ter wereld worden uitgevoerd in kleine dierenklinieken, dierenasielen en diercontrolebureaus. Het is een belangrijke operatie die helpt het risico op bepaalde soorten kanker te verkleinen, gedragsproblemen vermindert en helpt bij de controle van de overbevolking van huisdieren. Maar volgens InfoVets, een online veterinair informatiebron gerund door dierenartsen, is sterilisatie geen eenvoudige ingreep en "vereist het veel vaardigheid en aandacht van de chirurg." Dus alerte eigenaren moeten op de uitkijk staan naar tekenen van postoperatieve complicaties, en diarree is een van die tekenen.
Mensen laten hun hond steriliseren uit verschillende redenen. De ingreep verkleint het risico op dodelijke infecties zoals pyometra en kankers die de borst, eierstokken en baarmoeder treffen; het stopt bepaalde gedragsproblemen zoals rondzweren, agressie en angst; en vermindert de gevolgen van hormonale stoornissen die diabetes of epilepsie verergeren.
De ingreep houdt in dat de hond onder narcose wordt gebracht, een kleine incisie wordt gemaakt, de baarmoeder en eierstokken worden verwijderd, en de incisie wordt gehecht. De hele ingreep duurt doorgaans ongeveer 15 minuten. Zodra de hond de ingreep heeft ondergaan, is ze "gesteriliseerd."
De hele ervaring kan verontrustend zijn voor gevoelige honden, en emotionele diarree is niet ongebruikelijk bij zulke honden.
Volgens Animal Health Channel treden de meeste complicaties van sterilisatie op als gevolg van een probleem met narcose. Overgewichtige of zwangere dieren, of teefjes in de loop, geven speciale problemen vanwege toegenomen vetweefsel en bloedtoevoer naar het gebied.
Latere complicaties kunnen zijn: likken of bijten aan de incisie en hechtingen, lichte zwelling, roodheid en gevoeligheid op de plek, en infecties secundair aan het likken van de hond aan haar hechtingen. Diarree is een complicatie die meer verband houdt met de geestelijke toestand van de hond, of met de medicijnen die aan haar worden gegeven om pijn en infectie te bestrijden.
Sommige honden gaan naar huis met pijnstillers, meestal in een klasse medicijnen die algemeen bekend staan als NSAID's, of niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen. Deze middelen helpen ontsteking te bestrijden die wordt veroorzaakt door trauma aan het weefsel, zoals bij een incisie. Volgens PetsWebMD veroorzaken veel van deze middelen braken en diarree bij gevoelige magen. Profylactische antibiotica - dat wil zeggen, antibiotica die na de ingreep worden gegeven om infectie te voorkomen - staan ook bekend om maagklachten te veroorzaken.
Diarree kan ook worden veroorzaakt door emotionele opwinding. Vanaf het moment dat een hond in het ziekenhuis wordt gebracht tot aan haar herstelproces, kan ze lijden aan angst en extreme nerfheid. Dit draagt ook bij aan een onrustige maag, wat op zijn beurt diarree veroorzaakt.
Diarree is een veelgebruikte term die meestal een verzameling van gerelateerde symptomen betekent. Typische diarree houdt in: waterige, losse ontlasting die kan variëren in kleur van geelgroen tot teerzwart. Het ruikt ranig of vettig en kan schuimig, geleiachtig of waterig zijn. De variatie van diarree is afhankelijk van de oorzaak. Bijvoorbeeld, diarree veroorzaakt door een bacteriële infectie zal schuimig zijn, maar als het wordt veroorzaakt door een gebrek aan gal, zal het bleek en papperig zijn.
Diarree bij honden wordt op een vergelijkbare manier behandeld als bij mensen. U moet voldoende water aanbieden zodat uw hond niet uitdroogt. Het voedsel moet ten minste 24 uur worden onthouden om het spijsverteringsstelsel rust te geven. Pedialyte, verkrijgbaar in supermarkten, is nuttig om elektrolyten aan te vullen. Natriumarme bouillonblokjes kunnen water smakelijker maken voor uw hond. Zodra ze 24 uur diarreevrij zijn, kunt u kleine hoeveelheden vetarme voedingsmiddelen introduceren, zoals rijst, eieren, pasta en kwark.
PetWebMD adviseert om uw dierenarts te bellen als diarree langer dan 24 uur aanhoudt, als de ontlasting bloed bevat of een zwart, teerachtig uiterlijk heeft, en bij aanwezigheid van koorts, lusteloosheid en braken.