Huisdieren
Huisdieren
Leverkanker bij honden is een zware ziekte die niet gemakkelijk te behandelen is. De grootste uitdaging is dat de ziekte meestal pas in een vergevorderd stadium wordt ontdekt. Hierdoor heeft de dierenarts te maken met een gevorderde vorm van kanker, wat de behandelopties beperkt. Het is niet per se een doodvonnis, maar de kansen op succesvolle behandeling dalen naarmate de kanker verder gevorderd is.
In een vroeg stadium kunnen de volgende symptomen optreden: braken, eetlustverlies, gewichtsverlies, lethargie, bloed in de ontlasting, overmatige dorst, anemie en geelzucht. Bij meerdere van deze symptomen is het raadzaam de dierenarts te raadplegen. Ook als het geen leverkanker is, kan de dierenarts een ander probleem opsporen. De dierenarts kan de volgende tests uitvoeren: complete bloedtelling, bioquemisch profiel, röntgenfoto's van buik en borstkas, buikecho, urine-onderzoek en een biopt.
Er zijn drie hoofdtypen leverkanker: primaire lever-tumor (voorkomt in ongeveer 2% van de gevallen), hemolymfatische kanker (uitzaaiingen uit lymfeweefsel of bloedcellen) en metastasering (uitzaaiingen vanuit andere organen).
Bij een primaire lever-tumor kan de dierenarts opereren en een deel van de lever verwijderen. Als slechts één leverschijf is aangedaan, is de prognose zeer gunstig. Bij hemolymfatische of gemetastaseerde kanker is de prognose somber. Vaak is de ziekte pas in een laat stadium ontdekt, en bij metastasen zijn vaak meerdere organen aangedaan. Opereren is dan geen optie meer, maar chemotherapie of radiotherapie kunnen overwogen worden.
Deze kankervormen komen vaker voor bij oudere honden (10 jaar of ouder). Vanwege de leeftijd is opereren minder vaak een optie, omdat de hond slechter reageert op narcose. Hoe ouder de hond, des te slechter de prognose.
Afhankelijk van het stadium van de kanker, de leeftijd en de algemene gezondheid van de hond, kan de prognose variëren. Bij vroege opsporing is het resultaat vaak goed. In een vergevorderd stadium is genezing meestal niet meer mogelijk; de behandeling richt zich dan op het verbeteren van de kwaliteit van leven door pijnbestrijding en comfort. Naarmate de ziekte voortschrijdt, kan de dierenarts euthanasie ter sprake brengen.