Huisdieren
Huisdieren
"Roes" doet denken aan een struikelige, ongelukkige hond; toch krijgt bijna elke hond roes in zijn leven. Pups van moeder ontwikkelen demodectische roes, die meestal vanzelf geneest. Andere typen: sarcoptische roes (schurft) en otodectische roes. Elke type wordt veroorzaakt door een andere mijn, dus eruitzien verschilt.
Sarcoptes scabiei mijten -> sarcoptische roes. Hoogst besmettelijk. Mannetjes blijven op huid, wijfjes graven gangen in bovenste huidlaag, leggen eieren -> larven -> nymfen -> nieuwe gangen. Intens jeuk -> schrabben -> ontsteking, rode strepen, korstige huid. Eerst aan randen oren, gezicht, ellebogen, buik. Rode bultjes, zwellingen, sterke geur. Onbehandeld: verdikte, gerimpelde huid.
Demodex canis mijten. Normaal onderdeel van hond, geen probleem. Moeder geeft mijten door aan pups bij saugen. Als immuunsysteem goed werkt: geen klachten. Bij onderdrukt/niet volwassen immuunsysteem (pups): snelle vermeerdering -> meest voorkomende roes.
Gelokaliseerd: geïsoleerde kale plekken op gezicht (stippelachtig), max 2 plekken. Generaliseerd: heel lichaam, kaale schilferige huid, luierige vacht. Generaliseerd is jeukend door bijkomende bacteriële infecties.
Eutrombicula alfreddugesi (gras-mijt) uit rottend afval in gematigde gebieden. Symptomen: haaruitval, puistjes, geïrriteerde/rode/korstige huid. Otodectes cynotis (oormijt) -> oorkrabben, hoofddraaien. Cheyletiella yasguri (loopschilfers) -> schilfering op rug, mijten zichtbaar bewogen.
Afhankelijk van mijn-type en ras. Antiparasitaire middelen: ivermectine, selamectine, moxidectine. Sommige herdersrassen (border collie, schapendoes) gevoelig voor ivermectine -> lagere dosering/anders middel. Gelokaliseerde demodectische roes meestal niet behandeld (geneest vanzelf). Bij verdenking op mijten: dierenarts voor bevestiging en behandelplan.