Huisdieren
Huisdieren
Het is geen geheim dat honden dol zijn op eten. Hun soms komische, soms verwarrende en anderzijds rechtstreeks alarmerende eetgewoonten kunnen eigenaren vaak veel angst bezorgen. Het begrijpen van het verschil tussen normaal en problematisch canien eetgedrag kan helpen bepalen wanneer je Fido Fido laat zijn en wanneer je een professional moet inschakelen voor hulp.
Als je een schotel met gewild voer voor hem zet, zal een hond het waarschijnlijk in kwestie van seconden naar binnen happen zonder te kauwen. Hoewel het voor mensen als slechte tafelmanieren kan lijken, zijn honden geëvolueerd om snel te eten omdat hun voorgedomesticeerde voorouders alleen konden overleven door prooien te verslinden voordat een andere hond of aaseter het van hen afsnoepte. Kauwen is niet alleen onnodig omdat de spijsvertering van honden begint in de maag in plaats van de mond, het is ook anatomisch moeilijk. Als carnivoren zijn de tanden van honden ontworpen voor bijten, scheuren, rukken en verpletteren.
Omdat de meeste honden de hoeveelheid voedsel die ze consumeren voor energiebehoeften niet zelf reguleren, neigen ze ertoe om te eten wat er beschikbaar is---en zelfs te smeken om wat niet wordt aangeboden. Hoewel ras eigenschappen en medische problemen een rol kunnen spelen bij gewichtstoename van een hond, is haar dieet een variabele die moet worden gecontroleerd door haar menselijke eigenaar. De eigenaar moet aandachtig zijn voor alle caloriebronnen van de hond, inclusief normaal voer, lekkernijen en tafelresten.
Problemen kunnen ontstaan wanneer wat Fido eetbaar acht niet eetbaar is. Bekend als pica, de dwang om items te knagen die niet typisch als voedsel worden beschouwd, zoals stenen, plastic bakken en houten voorwerpen, kan gevaarlijk zijn voor een hond en een overlast voor zijn eigenaar. Het puppy instinct om niet-voedsel objecten te verslinden zou bij de meeste honden moeten afnemen op het moment dat ze 6 maanden oud zijn. Als het aanhoudt en niet is geassocieerd met een medische aandoening, is speciale training---bij voorkeur van een gecertificeerd toegepast dier- of veterinair gedragstherapeut---vereist om het gedrag te doorbreken.
De neiging van honden om ontlasting te consumeren---hun eigen, die van een andere hond of van een andere soort---wordt toegeschreven aan een aantal oorzaken, inclusief moederinstincten, puppy instincten, normaal diergedrag, andere onbekende factoren en medische problemen. Zolang medische problemen zijn uitgesloten, is dit gedrag, hoewel walgelijk voor mensen, vaak normaal voor honden.
Hoewel veel honden gretig alles naar binnen happen, voedsel of niet, zijn sommige honden extreem selectief over hun dieet. Als een hond altijd zulke keurigheid heeft vertoond, is de bezorgdheid klein, en moet de eigenaar met geduld aanvaardbare voedingsmiddelen identificeren. Als een hond echter plotseling ongeïnteresseerd raakt in voedsel dat ze normaal gesproken geniet, kan het een symptoom zijn van een onderliggend medisch probleem en is een bezoek aan de dierenarts noodzakelijk.
Blikken, grommen of knijpen naar de hand van de voeder tijdens de maaltijd zijn een teken dat voedselopwinding is omgeslagen in voedselagressie. De aangeboren roedelinstincten van een hond kunnen hem leiden zijn plaats te overschatten, vooral wanneer mensen onwetend gedrag vertonen dat voor een hond als onderdanig wordt beschouwd---zoals het toestaan dat de leider alleen eet. Als dit gebeurt, moet het voedingsritueel worden aangepast zodat de hond de eigenaar ziet als een leverancier van beloningen in plaats van een potentiële bedreiging.