Huisdieren
Huisdieren
Er zijn drie verschillende fasen van epileptische aanvallen bij honden. De eerste fase is de "pre-ictale fase", wanneer een hond nerveus en aanhankelijk lijkt. Vervolgens is de "ictale fase", wanneer de daadwerkelijke aanval begint, over het algemeen minder dan twee minuten durend. Een hond kan in de ruimte staren, kwijlen, trillen en ongevoelig worden. Hij kan stijf worden, schudden of omvallen en slaan. Ten slotte is de "post-ictale" fase wanneer het herstel van de aanval begint. Een hond kan blind lijken, hevig hijgen, gedesoriënteerd lijken en vele uren slapen. De meeste honden zullen in een uur herstellen, maar sommige hebben tot twee dagen nodig om te herstellen.
Blijf kalm en verstoor het herstel niet. Noteer de ernst en de duur van het incident. Het kan helpen om te weten dat uw hond de aanval niet voelde en het incident niet zal herinneren.
Verplaats uw hond naar een rustig gebied en bied hulp door rustige, zachte massage, vooral langs een gebied dat bekend staat als "het besturingsvat", of GV26 in de Chinese acupunctuurgeneeskunde. De GV26 bevindt zich in de lichte deuk bovenaan het hoofd. Dit bevordert reanimatie en bewustzijn en wordt vaak gebruikt wanneer er sprake is van bewusteloosheid.
Vergelijk het gedrag van uw hond met de drie fasen van aanvallen hierboven om andere aandoeningen uit te sluiten. Sommige ziekten kunnen worden verward met aanvallen. Dit omvat schade aan het middeloor, de vestibulaire zenuw of de vestibulaire kern van de hersenen, die plotseling kan resulteren in een vreemde hoofdhouding en evenwichtsverlies. Honden met hartproblemen kunnen plotseling instorten en hevig hijgen terwijl ze proberen te herstellen. Ten slotte verwarren veel mensen aanvallen vaak met een aandoening die "omgekeerd niezen" wordt genoemd, wat ervoor kan zorgen dat honden verschillende keren heftig naar binnen niezen.
Wacht ten minste vijf minuten voordat u uw hond als hersteld beschouwt. Als aanvallen doorgaan, bel uw dierenarts. Jonge puppy's en zoogende teven moeten onmiddellijk door een dierenarts worden gezien, maar overigens gezonde volwassen honden hebben over het algemeen geen behandeling nodig, behalve een follow-up bezoek van uw dierenarts om het probleem te diagnosticeren.
Werk samen met uw dierenarts om de oorzaak te vinden. Hoewel veel dierenartsen geloven dat epilepsie erfelijk is, geloven dierenartsen Martin Goldstein en Richard Pitcairn dat vaccins kunnen bijdragen aan het optreden van aanvallen. Uw dierenarts kan u helpen om milieufactoren of erfelijke problemen uit te sluiten bij het stellen van een diagnose, maar wees ervan bewust dat meestal nooit een oorzaak wordt gevonden.
Begrijp de bijwerkingen van veelvoorkomende epilepsiemedicijnen. Terwijl de meeste honden niet direct na één aanval medicatie krijgen, kan uw dierenarts, als deze aandoening aanhoudt, anti-aanval medicijnen voorschrijven zoals fenobarbital, primidon of kaliumbromide, die allemaal kunnen leiden tot leverbeschadiging en zittend gedrag.
Onderzoek voedingssupplementen zoals nurtotrophin en fosfatidyl-serine, die de normale hersenfunctie kunnen ondersteunen en de opname van voedsel en zuurstof door de hersenen en zenuwstelsel kunnen verbeteren.