Huisdieren
Huisdieren
Heupdysplasie is een abnormale vorming van het heupgewricht. Het treedt op bij veel zoogdieren, hoewel het erg veelvoorkomend is bij honden. Volgens het Baker Institute of Animal Health treedt heupdysplasie op bij meer dan 50 procent van de grotere hondenrassen. De deformiteit kan niet bij de geboorte gedetecteerd worden, maar kan meestal herkend worden in het eerste jaar door röntgenfoto's.
Symptomen van heupdysplasie kunnen gezien worden vanaf vier maanden leeftijd. De hond kan onstabiel op zijn poten lijken, een groter deel van het gewicht op zijn voorpoten plaatsen, of zijn achterpoten samen bewegen wanneer hij rent in een hoppende beweging. Naarmate de aandoening verergeren, zal de hond verhoogde pijn en stijfheid in zijn heupgewrichten hebben, aangezien heupdysplasie artritische ontsteking in de heupgewrichten veroorzaakt. Het is belangrijk om te noteren dat dysplasie een irreversibele aandoening is, maar de ongemakkelijkheid kan gemanaged worden. Volgens de Orthopedic Foundation for Animals zijn tot 76 procent van honden met ernstige heupdysplasie in staat om een kwalitatief, functionerend leven te leiden met management.
Het doel van leefstijlbehandelingen is om alledaagse activiteiten te veranderen om ontsteking en irritatie van de heupgewrichten te voorkomen. Het gewicht van de hond laag houden is de sleutel. Als de hond overgewicht heeft, zal meer stress op de gewrichten worden uitgeoefend tijdens normale activiteiten. Een andere belangrijke leefstijlverandering is oefening. Alle activiteiten moeten op een gecontroleerde manier worden uitgevoerd om de hond de maximaal gewenste activiteit te laten hebben terwijl irritatie van het gewricht wordt voorkomen. De hond moet ook in een warme omgeving gehouden worden waar mogelijk. Tijdens pijnbuien kan uw hond profiteren van de toegevoegde warmte van een warmtekussen.
Er zijn twee hoofdfarmacologische behandelingen voor heupdysplasie. De eerste optie is om de hond een niet-steroïde anti-inflammatoire pijnstiller te geven. Deze werken door de inflammatoire reactie te verlagen en worden typisch een uur voor de oefening gegeven, of als reactie op bestaande ongemakkelijkheid. De tweede optie is om ziekte-modificerende osteoarthritis middelen te administreren. Deze kunnen direct in het gewricht, de ader of de spier geïnjecteerd worden, of ze kunnen oraal gegeven worden. Wanneer oraal gegeven, nemen deze medicijnen tot één maand om therapeutische niveaus te bereiken. Directe injecties zijn echter sneller werkzaam.
Als heupdysplasie vroeg ontdekt wordt, bij honden jonger dan 10 maanden en voordat artritis ontstaat, kan een chirurgische procedure bekend als een tripple bekkenosteotomie worden uitgevoerd. Deze operatie heeft een goed succespercentage en de hersteltijd is over het algemeen zes weken.
Bij honden ouder dan 10 maanden of die al significante artritische symptomen hebben, is een totale heupprothese de voorkeursoperatie. Hersteltijd is typisch vier tot zes weken en de operatie heeft een erg hoog succespercentage, maar is duur. Een meer kosteneffectieve chirurgische behandeloptie voor honden ouder dan 10 maanden is femorale kop- en halsresectie. Deze procedure verwijdert de femorale kop en hals en vervangt het door een vals gewricht. Dit valse gewricht is minder stabiel en heeft een verminderd bewegingsbereik.
Heupdysplasie bij honden werd voor het eerst ontdekt in 1937. Het werd eerst gegloveerd een zeldzame ziekte te zijn, maar is nu gedocumenteerd als de meest voorkomende orthopedische aandoening bij honden.