Huisdieren
Huisdieren
Honden kunnen geïnfecteerd raken met een verscheidenheid aan huidaandoeningen die hun ellebogen treffen. Hoewel dergelijke aandoeningen niet levensbedreigend zijn, kunnen ze pijn, jeuk en ongemak veroorzaken bij de hond. Het behandelen van zo'n aandoening kan zo eenvoudig zijn als uw hond een zacht bed geven om op te slapen. Andere gevallen kunnen topische medicatie, een oraal supplement of een geneeskrachtig bad vereisen.
Elleboogeeltjes zijn kale, cirkelvormige, droge en korstige plekken over de ellebogen die kunnen ulcereren en scheuren, wat bloeding en ongemak veroorzaakt, volgens de website Dog Channel. Deze eeltjes zijn het gevolg van irritatie van de ellebogen van de hond die herhaaldelijk de grond raken wanneer hij op harde oppervlakken, zoals hout of beton, gaat liggen. Elleboogeeltjes komen vaak voor bij grote rassen, zoals deense doggen en Akita's. Om te behandelen, breng aloë vera of vaseline aan op de eelt en geef uw hond een zacht bed om op te slapen.
Pyoderma is een pusachtige bacteriële infectie van de huid, die vaak de ellebogen en spronggewrichten treft, evenals elk "plooigebied" op het lichaam van de hond, volgens de website Merck Veterinary Manual. Symptomen omvatten pijnlijke, korstige, stinkende en bloedige huidgebieden. Dierenartsen behandelen pyoderma meestal met antibiotica gedurende 21 tot 30 dagen, waarbij terugkerende aandoeningen acht tot 12 weken behandeling vereisen.
Sarcoptische mijt wordt veroorzaakt door microscopische mijten die de huid van een hond binnendringen, wat resulteert in haaruitval en jeuk, met name op de ellebogen, oren, oksels, spronggewrichten, borst en buik van de hond, zegt de website Pet Education. De huid van de hond wordt nog verder geïrriteerd door het resulterende krabben, wat wonden en infecties veroorzaakt. Dierenartsen behandelen sarcoptische mijt door de vacht van de hond te klippen, gevolgd door geneeskrachtig shampooën en baden. Dierenartsen zullen een hond meestal om de twee weken baden, gedurende twee tot drie cycli.
In tegenstelling tot sarcoptische mijt, is demodectische mijt niet jeukend, hoewel het over het hele lichaam kan vorderen, inclusief de ellebogen. Demodectische mijten leven op elk gebied van het lichaam van de hond, meestal zonder problemen, volgens de website Pet Education. Huidirritaties door deze mijten treden op bij honden met een verzwakt immuunsysteem. Als gevolg hiervan verliest de hond haar op de getroffen gebieden en vertoont het korstig rode huid dat ook vochtig of vettig kan lijken. Mijt die optreedt bij jonge puppy's zal waarschijnlijk genezen naarmate de puppy een sterker immuunsysteem ontwikkelt. Dierenartsen behandelen oudere honden echter meestal met tussen de vier en 14 geneeskrachtige baden met twee weken tussenpozen, totdat er twee opeenvolgende behandelingen geen mijten meer zijn.
Zinkresponsieve dermatose ontstaat ofwel door het onvermogen van een hond om het zink dat hij tijdens de maaltijden inneemt op te nemen, of door een zinkarm dieet, volgens de website Pet Education. Deze ziekte treft veelvoorkomend poolrassen, zoals husky's en malamutes. Haaruitval en korstige huid rond de poten, hoofd en gezicht van de hond kenmerken deze huidaandoening. Puppy's met zinkresponsieve dermatose kunnen ook slaperig, mager en vatbaar voor infecties zijn. Typische behandeling omvat het toedienen van zinksupplementen.