Huisdieren
Huisdieren
Noem het woord parvo, kort voor parvovirus, in elke hondengemeenschap en de haren op de nek van eigenaren zullen overeind gaan. Frank gezegd, parvo is niet behandelbaar zonder onmiddellijke diagnose en diergeneeskundige interventie. Het is een virus dat snel progressief en zeer besmettelijk is en verspreidt via contact met de ontlasting van een geïnfecteerd dier. Het virus is sterk en kan onder ideale omgevingsomstandigheden vijf maanden of langer op elk oppervlak overleven.
Hoewel volwassen honden misschien niet zo snel ernstige symptomen vertonen als kwetsbare puppy's, is het dominante symptoom ernstige, consistente en vaak bloedige, gele, slijmerige of dunne diarree. Dit kan worden gezien bij honden die niet goed zijn gevaccineerd tegen parvovirus. Het kan ook worden gezien bij gevaccineerde honden die om welke reden dan ook, doorgaans een verzwakt immuunsysteem, de ziekte hebben opgelopen.
Honden met parvovirusinfecties braken vaak. Soms zijn buien van braken ernstig, zelfs nadat de hond niets meer in zijn maag heeft. Dit, gecombineerd met diarree, kan bij onbehandeld leiden tot dodelijke uitdroging.
Honden met parvo gedragen zich ziek. Zelfs zonder een rectale temperatuur te meten, die bij parvohonden aanzienlijk zal zijn, of zonder diergeneeskundig bloedonderzoek dat een laag aantal witte bloedcellen toont, merken de meeste eigenaren op dat hun honden zich niet goed voelen. Samen met andere symptomen, honden met parvo zijn lusteloos, willen misschien niet eten of drinken en gedragen zich in het algemeen depressief. In sommige bleke slijmvliezen, zoals tandvlees, vervagen ze naar bleekroze of zelfs wit van kleur. Honden die ernstig ziek zijn met parvo, kunnen gaan liggen en helemaal niet bewegen.