Huisdieren
Huisdieren
Caniene polyartritis verwijst naar ontsteking bij honden die meerdere gewrichten kan beïnvloeden. Het is vaak immuun-gemedieerd, of gerelateerd aan het immuunsysteem. Polyartritis veroorzaakt niet noodzakelijkerwijs kreupelheid of een onstabiele gang bij een hond. In plaats daarvan kan het dier deprimeerd gedrag vertonen, koorts krijgen en desinteresse in zijn voedsel tonen. Er zijn vier soorten caniene polyartritis met niet-infectieuze oorzaken. Een nauwkeurige diagnose maakt de toediening van passende behandeling mogelijk.
Tenzij er een gevorderde ziekte is, toont een röntgenfoto meestal botten die er normaal uitzien. De aanwezigheid van artritische veranderingen kan eigenlijk wijzen op degeneratieve gewrichtsziekte in plaats van polyartritis.
Een hoge concentratie witte bloedcellen (leukocyten) in gewrichtsvloeistof die onder een microscoop wordt onderzocht, met name neutrofielen, duidt op gewrichtsontsteking. Een daaropvolgend onderzoek van gewrichtsvloeistof zal bepalen of de reactie te wijten is aan infectie of het immuunsysteem. In zekere zin wordt polyartritis geïdentificeerd door ontsteking door pathogenen zoals bacteriën en schimmelinfecties uit te sluiten.
Immuunreactie op de immuunuitdaging van de vaccinatie van een hond, of het nu de eerste of boosterprikken zijn, kan gewrichtsontsteking veroorzaken en verhoogde leukocyten in het gewrichtsvloeistof, wat leidt tot zwelling en pijn. Hoewel het meestal in een week oplost, vereisen langdurige, ernstige symptomen behandeling.
Een dierenarts zal een breedwerkend antibioticum zoals doxycycline en pijnstillers voor pijnverlichting voorschrijven. Prednison of een ander corticosteroïde wordt in hoge doses gedurende twee weken gegeven als immuunonderdrukkende therapie. Dit wordt geleidelijk afgebouwd en onderhoudstherapie, mogelijk levenslang, is belangrijk om terugkeer te voorkomen.
Idiopatische polyartritis, de meest voorkomende vorm van polyartritis, is de vorm waarvoor geen oorzaak is geïdentificeerd. Uitsluiting van alle andere vormen van polyartritis maakt de diagnose mogelijk. Periodieke koortsen, kreupelheid en gewrichtsstijfheid die karakteristiek zijn voor de aandoening, treffen honden van twee tot vijf jaar oud.
Pijnstillers zoals meloxicam en carprofen behandelen de pijn, terwijl hoge doses corticosteroïde prednison de aandoening beheersen. De dosis wordt afgebouwd na het verdwijnen van klinische symptomen, en gewrichtsvloeistof wordt geëvalueerd om te bepalen of de ontsteking is verdwenen. Doxycycline tegengaat de mogelijke aanwezigheid van bacteriën. Sommige honden hebben mogelijk levenslange onderhoudstherapie nodig.
Bij lupus produceert het immuunsysteem van de hond atypische antilichamen, geïdentificeerd met een anti-nucleair antilichaamtest, die gewrichtsweefsel, evenals weefsel en cellen in de huid, zenuwen, ogen, nieren, bloedplaatjes en erytrocyten kunnen vernietigen.
Een immuunonderdrukkend corticosteroïde zoals prednison mediceert de aandoening. In tegenstelling tot de twee eerder beschreven aandoeningen, komen antibiotica en pijnstillers niet voor in de behandeling van lupus-geïnduceerde caniene artritis. In plaats daarvan wordt een ander immuunonderdrukkend medicijn zoals cyclofosfamide, azathioprine of cyclosporine gebruikt. Voortdurende medicatie helpt een hond om te leven met de ongeneeslijke aandoening, maar het kan meer vatbaar zijn voor ziekten vanwege immuunonderdrukking.
De enige erosieve vorm van polyartritis, de zeldzame aandoening veroorzaakt putjes in het gewrichtskraakbeen en kan leiden tot gewrichtsafwijking. Het treft meestal speelgoedhonden op middelbare leeftijd of ouder. Reumatoïde antilichamen in het bloed of een biopsie van het synoviaal membeem maken de diagnose mogelijk.
Immuunonderdrukkers (prednison), non-steroïde anti-inflammatoires (meloxicam) en gouden zouten (natrium aurothiomalaat/aurothioglucose) behandelen de aandoening. Een tweede immuunonderdrukker (azathioprine/cyclofosfamide) wordt gebruikt, maar cyclofosfamide kan ernstige bijwerkingen veroorzaken bij langdurig gebruik. Een onderzoek van de hond en zijn synoviaal vloeistof moet een maand na de behandeling worden uitgevoerd. De meeste honden met reumatoïde artritis hebben te maken met verslechterende gezondheid.