Huisdieren
Huisdieren
Caniene oncologie is de studie en behandeling van caniene kanker en omvat het bieden van therapeutisch beheer voor kanker door middel van chirurgische technieken, chemotherapie en andere behandelingsopties. De prognose voor caniene kanker was ooit somber omdat de opties voor behandeling beperkt waren, maar in de loop van de tijd zijn nieuwe opties naar voren gekomen, waardoor veel honden een goede kans hebben om hun kankerdiagnose te overleven.
Een tumor bij een hond kan goedaardig of kwaadaardig zijn, en elk biedt zijn eigen uitdaging. Wanneer een dierenarts een tumor ontdekt, is de eerste stap om een monster ervan onder een microscoop te onderzoeken, een proces dat bekend staat als biopte. Goedaardige tumoren bevinden zich meestal in vezelig weefsel, waardoor ze gemakkelijker chirurgisch te verwijderen zijn. Kwaadaardige tumoren vertonen in ieder geval in hun gevorderde stadia geen grenzen en dringen door in omliggende weefsels. Of een tumor goedaardig of kwaadaardig is, speelt een rol in de prognose, aangezien kwaadaardige tumoren doorgaans veel gevaarlijker zijn zodra de invasie begint.
Kwaadaardige tumoren bij honden worden geclassificeerd op basis van hun embryonale oorsprong, aangezien er drie basis embryonale lagen zijn waaruit normale diercellen zich ontwikkelen: het endoderm, ectoderm en mesoderm. Kwaadaardige tumoren die afkomstig zijn van het endoderm of het ectoderm worden carcinoomen genoemd, terwijl tumoren afkomstig van het mesoderm sarcomen worden genoemd. Een andere classificatie van kwaadaardige tumoren is leukemieën, die een subdivisie van de sarcomen zijn.
Een positieve kankerprognose bij een hond hangt vaak af van vroege detectie, maar dit is een van de meest uitdagende onderdelen van het omgaan met kanker omdat niet elke kanker zich zal presenteren met een zichtbare tumor. Kwaadaardige tumoren kunnen in de organen van het lichaam verschijnen, uiteindelijk resulterend in symptomen zoals diarree en braken, maagdarmbloedingen en neurologische symptomen, maar het is vaak pas als de kanker aanzienlijk is gevorderd in termen van stadiumindeling.
De meest voorkomende methode voor diagnostische beeldvorming in de veterinaire geneeskunde is survey radiografie of röntgenfoto. Deze technologie kan de positie, grootte, vorm en dichtheid van een kankerachtige groei tonen. Een andere optie is computed tomography of CT-scan, die niet altijd beschikbaar is in de veterinaire geneeskunde maar nog steeds een haalbaar alternatief is. Een dierenarts kan ook gebruik maken van magnetische resonantiebeeldvorming of MRI-scan of echografie, aangezien deze ook niet-invasieve methoden zijn om een afbeelding van de kanker te krijgen. Zodra de kanker is gedetecteerd, is de volgende stap stadiumindeling.
Stadiumindeling definieert in welke mate de kanker zich door het lichaam van de hond heeft verspreid. Dit is de meest noodzakelijke stap bij het beoordelen van een kankerprognose en het selecteren van de juiste therapieën dienovereenkomstig. Er is een klinisch stadiumindelingssysteem voor elk type kanker. Solide tumoren hebben drie verschillende categorieën, met "T" die de grootte aanduidt, "N" die het niveau van invasie van lymfeklieren aanduidt en "M" voor metastasen. Er bestaan vier klinische stadia buiten deze categorieën, met stadia I, II en II die respectievelijk lokale ziekte, lokale ziekte met regionale verspreiding en lokale ziekte met uitgebreide verspreiding aanduiden. Stadium IV is bedoeld om stadium I, II of III kanker met metastasen op verre plaatsen aan te duiden. Prognose wordt doorgaans ongunstiger met elk vorderend stadium.